In de vechtsportwereld is Luis ‘The Infamous’ Tavares geen onbekende naam. In de GLORY-ring weet de naam menig tegenstander angst in te boezemen. Met overwinningen op Donegi Abena, Michael Duut en recent Mohamed Amine gaat de 34-jarige Rotterdammer voorlopig nog niet tussen de vier touwen weg. Toch zijn die vier touwen niet zijn eerste sportieve liefde. In zijn puberteit speelde Tavares voetbal op hoog niveau bij Sparta, Excelsior en Feyenoord. Op 14-jarige leeftijd ruilde hij de bal in voor bokshandschoenen. Inmiddels staat de teller van Luis op 76 professionele partijen, waarvan 65 gewonnen. Net als in het echte leven wordt er niet alleen gewonnen. In de afgelopen jaren kreeg hij te maken met een schorsing wegens vermeend dopinggebruik, overleefde hij ternauwernood een bacteriële infectie en vocht hij zich terug van een zware blessure. In Capelle aan den IJssel vertelt hij over zijn onzichtbare gevecht.

Een sterke gentleman zijn betekent ook weten wanneer hij het niet alleen hoeft te doen. Zit jij zelf in een moeilijke periode, praat erover met iemand die jij vertrouwt of zoek professionele hulp. In Nederland kun jij ook terecht bij 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113. 

De face-off: ‘What the fuck doe ik hier?’

Voor de gewelddadige, doch sportieve partij losbarst na maandenlange voorbereiding en training, is daar de face-off. Hier kijkt Luis Tavares zijn tegenstander nog een keer diep in de ogen en probeert hij nog even wat non-verbale angst in te boezemen. De tegenstander heeft hetzelfde plan. Binnen de wereld van het kickboksen is het dan ook een moment dat wordt gekenmerkt door emoties en spanning. Naast die face-off en het mentale spel tussen de twee vechters die het tegen elkaar gaan opnemen, wil de aanwezige pers weer weten hoe Luis gaat verrassen en wat hij gaat doen om te winnen. De organisatie hoopt op een rustig onderonsje en geen last-minute blessures. In deze versie van de vechter staat sterk zijn centraal. Achter die koude blik en opschepperij zit ook een mens met gevoel.

Wanneer ervaart Luis ‘The Infamous’ Tavares zelf de meeste druk?

Nadat het lichtzwaargewicht en ondergetekende zijn aangeschoven aan tafel en de lunch op tafel wordt geserveerd, begint het gesprek. Met een druk schema voor de boeg, door zijn deelname aan het lichtzwaargewichttoernooi op 13 juni, zijn we dan ook wel benieuwd hoe Tavares in de wedstrijd staat. ”Als ik druk vertaal naar mijn sport, is het meestal rond de wedstrijd. Het begint al bij de aankondiging. Je hebt dan een soort spanning en denkt: daar gaan we weer. Die spanning neem je mee in het trainingskamp. Hoe dichter je bij de wedstrijd komt, hoe hoger deze druk wordt. Vooral in de fight week. Er komt veel media bij GLORY kijken. Dan ervaar je wel de nodige druk.”

Naast de druk van buitenaf die hoort bij het leven als topsporter, is er ook druk die ‘The Infamous’ zichzelf oplegt. ”Je wil presteren en voor mij is het eigenlijk een switch die niet moet overgaan in ‘moeten presteren’. Alles wat jij jezelf oplegt, bij mij dan, werkt niet altijd gunstig. De druk om te presteren is er wel altijd.” We maken hieruit op dat winnen niet alles betekent voor de kickbokser, maar niets is minder waar. ”Je wil gewoon continu weer bewijzen dat je bij de besten hoort, want je vecht ook tegen de besten. Ik lees ook wel eens social media en ik hoor verhalen van mensen om mij heen. Vooral na een mindere wedstrijd. Dan hebben ze allemaal een mening, wat terecht is natuurlijk. Dan wil jij jezelf weer laten zien. Ook naar hen om te zeggen: ‘Wat je vorige keer dacht, klopte toch niet!”’

Het is bemoedigend als je vrouwtje zegt: ‘Het komt wel goed.’ Soms wil een persoon dat gewoon horen

Veel van die meningen vindt de kickboksveteraan uit Rotterdam dan ook irritant. ”Meestal zijn meningen niet gebaseerd op alle feiten en dat kan je heel erg irriteren. Dan zegt iemand wat negatiefs en dan ga je het ontleden. Dan denk ik: wat zegt hij eigenlijk? Hij zegt een of twee dingen die kloppen. De rest, hoe diegene het formuleert, is allemaal onzin. Dat irriteert me. Het is normaal, want niemand is 24/7 met je. Niemand weet wat er in je omgaat. De enige die dat wél weet, is jouw gezin. Zelfs zij niet helemaal, want je deelt niet alles.

”Als ik een mindere training heb gehad, ben ik niet het type dat dat heel snel deelt: ‘Nou, vandaag ging het echt kut.’ Terwijl je dit eigenlijk wel moet doen, want het is bemoedigend als je vrouwtje zegt: ‘Het komt wel goed.’ Soms wil een persoon dat gewoon horen. Vanuit mezelf ben ik nooit zo geweest.”

Is het voor jou moeilijk om te praten over mentale gezondheid?

Net als Nico Horta en menig andere mannen is bij Luis praten over zijn gevoel iets wat hij heeft moeten leren. ”Ik heb het wel moeilijk gevonden, hoor. Ik ben twee jaar eruit geweest, blessures gehad. Als ik nu kijk, ben ik mezelf toch wel een beetje verloren. Mentaal, maar ook als persoon. Je ontleent wie je bent toch wel aan het atleet zijn. Als dat even wegvalt, ben je ineens zoekende. ‘Wie ben je?’ Toen merkte ik ook wel dat ik erdoorheen zat van alles wat me overkomen is.”

Om door te kunnen gaan in zijn leven en carrière is de kickbokser ook hulp gaan zoeken. ”Als je met een therapeut gaat praten, komt er niet alleen maar het slechte uit. Hij praat over heel jouw leven. Dan kom je achter patronen die je al hebt opgebouwd vanuit jouw jeugd. Om een soort van te overleven en niet bij jouw gevoelens te komen. Om dat gewoon weg te stoppen en door te gaan. Als je dat snapt, dan kom je toch wel een stuk dichter bij jezelf.”

”Ik heb wel geleerd om open te zijn over mijn gevoelens. Ook naar mijn vrouw toe bijvoorbeeld. Het heeft me gewoon meer gebracht en een soort spiegel gegeven. Waarin je wel echt oprecht naar jezelf moet kijken: oké, wie ben jij, waar ga je doorheen, wat zijn jouw onzekerheden en waardoor komen die?” Maak van jouw hart geen moordkuil is het advies. ”Ik zal het iedereen aanraden eigenlijk!”

Waarom is het voor vechters moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen?

Achter de grote namen schuilt blijkbaar een klein hart. Een die ze niet zo snel aan de buitenwereld willen tonen, maar die wel aanwezig is. “De vechtsport is een harde wereld en door jezelf open op te stellen, stel jij jezelf ook kwetsbaar op. Dat staat wel haaks op de vechtsportwereld. Het is toch een soort machowereld. ‘Ik ben de sterkste, ik ben de beste en ik sloop iedereen.’ Dit terwijl wij als vechters dat ook niet 24/7 voelen.” Luis gelooft dan ook niet in de aanname dat vechters niet te breken zijn. ”Een vechter die dat zegt, is gewoon tegen jou aan het liegen.”

Iemand die tegen jou zegt: ‘Ik ben 24/7 sterk’, is gewoon gelul

Niet alleen Luis ervaart gevoelens; elke vechter heeft deze. Het meest praktische voorbeeld dat hij hierbij kan geven, is één gevoel dat alle vechters ervaren: overrompeling. Overrompeling door alle druk van buitenaf en interne prestatiedruk. ”Er is altijd een momentje, voordat ik de ring inga, waar ik denk: what the fuck doe ik hier? Ik heb dit met veel vechters besproken en iedereen ervaart datzelfde gevoel. Allemaal net op een ander moment, voor ze de ring ingaan.” We willen dan ook wel weten wanneer de Rotterdammer overrompeld wordt en deze gedachte heeft. ”Bij GLORY heb je de backstagemanager, die komt dan en zegt: ‘Hey, we komen je over een kwartiertje halen. Dan moet je mee.’ Wanneer ze mij komen halen, heb ik altijd deze gedachte. Het is twee à drie seconden en dan gaat het weer weg.”

”Ik heb met zoveel vechters gesproken en iedereen heeft wel dat moment. Bij sommigen is het al als ze binnenkomen bij de venue. Daardoor weet ik: we zijn allemaal mensen. Dus iemand die tegen jou zegt: ‘Ik ben 24/7 sterk’, is gewoon gelul.”’

De warm-up: ‘Wat ben je nou allemaal aan het doen?’

Wanneer de face-off voorbij is en ‘The Infamous’ zijn tegenstander nog een keer non-verbaal heeft kunnen aanpakken, is het tijd om te relaxen. Met vaak nog één nacht te gaan is het aansterken voor de partij die komen gaat. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. De afgelopen weken zaten vol analyses over de tegenstander, de weegschaal constant in de gaten houden, ‘genieten’ van een strikt voedingsschema en de pers voorzien van menig interview.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door 𝙻𝚄𝙸𝚂 𝚃𝙰𝚅𝙰𝚁𝙴𝚂 (@officialtavares)

Om optimaal aan de partij te beginnen, wordt er voordat Luis de ring instapt, nog één keer getraind. Geen keiharde sparsessie of meedogenloze conditietraining dit keer. Naast een bespreking van de tegenstander en het gameplan, is het tijd voor een warm-up. Hier worden de spieren losgegooid en de combinaties nog een keer ingestudeerd. Net als in het echte leven een vorm van routine en training om de beoogde doelen te behalen. Waar problemen je soms komen aanwaaien, is dat bij successen heel anders. Om aan de top te blijven, is niet alleen de fysieke warm-up belangrijk voor Luis ‘The Infamous’ Tavares.

Welke aspecten uit het leven van ‘Luis de topsporter’ hebben je mentaal verder geholpen tijdens moeilijke periodes?

Het leven van een kickbokser is meedogenloos. Als je wint, krijg je een flinke zak met contanten en alle aandacht. Als je verliest en niet meer vecht, kan het leven zonder andere baan of partij donkerder worden. Dit weet Luis Tavares ook. ”Het doorzettingsvermogen, dus ook in mindere periodes waarin ik blessures had. Wel echt heftige blessures. Op een gegeven moment hoorde ik van iedereen: ‘Zou je dit nog wel doen?’ Daarin heb ik nooit getwijfeld. Ik was toen ook flink aangekomen door medicijnen, maar ook gewoon door mijn eetpatroon.”

”Ik ben niet iemand die drugs gebruikt of alcohol gebruikt. Als je in een mindere fase zit, toch wel een soort depressie, dan grijpen veel mensen naar drugs of alcohol. Voor mij was het gewoon eten.”

Zijn er momenten in jouw leven waarin je mentaal over jouw eigen grens bent gegaan en sterk zijn niet de juiste manier was?

Doorzetten blijkt niet altijd de beste optie en kan bestaande problemen soms zelfs erger maken. De welbekende clichés over het leven blijven hier dan ook weer waar en Luis Tavares vertelt openhartig over de momenten dat ‘sterk zijn’ helemaal niet slim was. ”Ja, voorafgaand aan mijn blessure, toen ik echt lange tijd eruit lag. Dat was echt wel een periode waarin er heel veel achter elkaar gebeurde. Mindere dingen. Ik liep toen een bacteriële infectie op, wat bijna mijn leven kostte. Toen moest ik een partij afzeggen, waardoor ik veel over me heen kreeg. ‘Kijk, zegt-ie weer een partij af.”’

Nu heeft dat sterk zijn en iedereen laten zien dat ik stoer ben gewoon niet goed uitgepakt

Om zich niet te laten kennen, viel hij na een té kort herstel in op een GLORY-evenement in Duitsland. ”Daarna heb ik een fout gemaakt door heel snel, zonder dat ik nog volledig hersteld was en zonder eigenlijk te trainen, een invalpartij aan te nemen tegen Bahram Rajabzadeh. Dat ging fout. Puur doordat ik dacht: ja, maar ik ben gewoon sterk. Ik laat iedereen wel even zien wat ik waard ben. Ook al ben ik nu ziek, ik ga het gewoon iedereen laten zien.” Deze aanpak bleek uiteindelijk niet te werken. ”Nou net niet tegen zo’n vechter. Dat was de enige keer dat ik dacht: oké, nu heeft dat sterk zijn en iedereen laten zien dat ik stoer ben gewoon niet goed uitgepakt.”

Terugkijkend op deze periode heeft hij wel lessen geleerd en dat moest ook wel, want doorgaan op karakter had misschien wel zijn dood kunnen zijn. ”Eigenlijk had ik gewoon zes maanden lekker rustig aan moeten doen. Volledig herstellen en dan pas weer denken aan een wedstrijd. Dat deed ik niet. Ik liet eigenlijk mijn ego spreken. Ik zat er wel even mee. Jij zet jouw leven eigenlijk op het spel, want je bent helemaal niet fit. Je komt gewoon van een zware infectie af. Dan denk je dat jij even op de top kan vechten. Wat ben je nu allemaal aan het doen?”

Op wie of wat val je zelf terug als jij het even niet meer weet?

Net als andere mannen heeft ‘The Infamous’ ook mensen om hem heen waar hij op kan steunen. ”Het zijn gewoon de mensen die dichtbij me staan; mijn vrouw en mijn moeder bijvoorbeeld. Mijn moeder sowieso altijd. Ik ben sowieso ook wel een moederskind.” Lachend vertelt hij verder. ”Bij ons thuis gaf mijn vader me de discipline. Bij hem kreeg je wat dat betreft weinig liefde. Al is die liefde er wel, hoor. Hij is gewoon van de oude stempel. Keihard werken. Mannen lullen niet. Gewoon een man zijn en doorgaan. Mijn moeder gaf me echt de liefde. Dan word je, wat dat betreft, wel een moederskindje. Als je vader gewoon keihard is, dan denk je: ik ga nu even naar mama.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door 𝙻𝚄𝙸𝚂 𝚃𝙰𝚅𝙰𝚁𝙴𝚂 (@officialtavares)

Naast zijn moeder en vrouw zijn er nog meer mensen in het leven van Luis waarop hij durft terug te vallen als hij het even niet meer weet. “Het is ook heel lang mijn broer geweest en zo zijn er wel meer mensen om me heen waar ik op terug kan vallen als ik het echt niet meer weet. Dat is ook belangrijk.”

Dat is gewoon straatcultuur en heb je nodig om een man te worden

Goede mensen om zich heen verzamelen is dan ook iets wat hij van jongs af aan zichzelf aanleert. “Ik ben opgegroeid in Rotterdam-West, toch wat meer een straatcultuur, waarin je vrienden leert kennen die het niet altijd met je menen. Je denkt dan dat je op hen kan vertrouwen. Dan staan zij er ineens niet. Dat is gewoon straatcultuur en heb je nodig om een man te worden. In die omgeving is het dan toch wel fijn als je onvoorwaardelijk mensen achter je hebt staan.”

De ringwalk: ‘Het maakt je niet slechter én het maakt je niet zwakker’

In het laatste gevecht van Luis Tavares kwam de Rotterdamse kickbokser op met het nummer Chains & Whips van Kendrick Lamar. Na al de energie in zich te hebben opgenomen en zich nog een keer op te pompen voor de storm die komen gaat, is het tijd voor de partij. De ringwalk is het allerlaatste moment dat Luis mag genieten en niet hoeft te presteren. Daarentegen is dat genieten van korte duur, want in de roes van nog geen drie minuten neemt hij het plan de campagne nog eenmaal door.

@zaderotraining Opkomst: Louis Tavares!🔥 #boxing #foryou #ko #kickboxing ♬ origineel geluid – Hitman Derouich

Genieten is dan misschien ook niet het juiste woord voor dit moment, want in een paar minuten luidt de eerste bel en is het showtime. Daar moet Tavares sterk zijn, laten zien wat hij waard is en vooral niet breken onder de druk van duizenden mannen en vrouwen die je toejuichen of uitfluiten. De vragen die hij niet beantwoord krijgt, spoken hier nu nog één keer door zijn hoofd.

Wat betekent het voor Luis Tavares om een sterke gentleman te zijn?

Een echte gentleman laat zich volgens ons niet plaatsen in hokjes, maar we willen ook graag weten wat Luis hieronder verstaat en het antwoord is duidelijk. ”Eerlijk zijn naar jezelf, eerlijk zijn met jouw gevoelens en deze durven uit te spreken. Niet iedereen is altijd even zeker van zichzelf. Hoeft ook niet. Omarm jouw onzekerheden. Dat maakt je een sterke gentleman.”

Is een vechtsporter nu echt zo’n sterke en weerbare man die niet te raken is?

Die harde wereld gelooft Tavares dan ook niet in en hij stelt dat vechters ook genoeg kwetsbare momenten ervaren, waar het gevoel van overrompeling er een van is. ”We gaan allemaal door emoties. Alleen ik heb wel geleerd. Het maakt je niet slechter én het maakt je niet zwakker. Het maakt je helemaal niets uit. Het zijn gewoon menselijke emoties die je hebt. Die mogen er ook zijn. Dat maakt je ook wel sterker, als je beseft dat iedereen daar doorheen gaat. Ik denk dat de beste atleten dat sowieso sneller beseffen.”

Het ego van Luis speelt dan ook een grote rol in zijn leven als vechter. ”Je hoort soms dingen op internet en dan denk ik: wat zijn jullie allemaal aan het lullen. Ik voel me er niet door gekwetst, maar het kan me soms wel hinderen. Als vechter heb je een heel groot ego, dat is gewoon zo. Dat is het vechtwereldje en dat ego koppel je aan de successen die je hebt behaald. Dan groeit het ego.”

Je denkt dan: shit, hoe had ik dit over het hoofd kunnen zien?

Buiten de vier touwen kan Tavares zijn vechtpersonage wel uitzetten, maar ook hier wil hij presteren. De mentale druk die hierbij komt kijken, is dan ook misschien soms nóg wel lastiger. ”Ik heb gewoon een gezin en wil de man in huis zijn. Niet zozeer dat een vrouw haar taken niet heeft, maar je wil er kunnen zijn voor jouw vrouw en kinderen. Zowel financieel als emotioneel. Ik merk dat dit achteraf soms komt te vervallen, vooral het emotionele gedeelte. Je denkt dan: shit, hoe had ik dit over het hoofd kunnen zien? Dan komt er wel een bepaalde druk: hoe kan ik dit volgende keer anders doen?”

Niet alleen voor zijn gezin geldt deze zelfopgelegde druk. ”Mijn moeder belt mij elke dag, maar dan merk ik wel dat ze soms dingen hoort over hoe het met mij gaat. Van iemand anders. Dan denk ik: hoe kan ik dat over het hoofd hebben gezien van wat ik nog niet verteld heb?”

Het gevecht: ‘Ik probeerde altijd alles alleen op te lossen’

Na de ringwalk moet ‘The Infamous’ het canvas, omringd met vier touwen, betreden. Zijn coach en team blijven achter deze touwen en vanaf hier is hij alleen op de wereld. Spreekwoordelijk worden de zijwieltjes van Luis zijn fiets gehaald. Na het indoen van het bitje, de tegenstander een boks te geven en geluisterd te hebben naar de instructies van de scheidsrechter, klinkt de bel. In de aankomende rondes is er geen moment voor fouten, want die kunnen betekenen dat je knock-out wordt geslagen. Perfectie bestaat daarentegen niet.

Tijdens een wedstrijd van drie of vijf rondes van drie minuten kan geen enkele vechter schadevrij de ring uitstappen. Het kortstondige vuistgemeen waar twee mannen voluit gaan, lijkt dan ook erg op het echte leven. De lessen die tussen de vier touwen worden gedoceerd, neemt de kickbokser mee in het dagelijkse leven.

Wanneer heeft ‘sterk zijn’ Luis juist geholpen?

Sterk zijn kan soms ook wel helpen, maar het moet wel voor jezelf zijn en niet voor de buitenwereld, legt Luis uit. ”Uiteindelijk is het belangrijk dat je leert van jouw lessen, hierna een nieuw plan maakt en sterker probeert door te gaan. Dus wat ik eerder uitleg, gewoon het doorzetten. Gewoon het doorzetten, man.”

Ja, dat zouden jullie doen. Jullie hebben niet het doorzettingsvermogen dat ik heb

Het lichtzwaargewicht heeft dan ook flinke stappen moeten zetten om te komen waar hij nu weer is. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. ”Op een gegeven moment woog ik bijna 140 kilo. Ik kwam mensen tegen die zeiden: ‘Het is ook niet erg als je het gewoon hierbij laat, toch?’ Daarin heb ik nooit getwijfeld. Ik dacht altijd: ja, dat zouden jullie doen. Jullie hebben niet het doorzettingsvermogen dat ik heb.

”Ik zei het ook tegen hen: ‘Ik kom sowieso terug!’ Uiteindelijk, toen ze dat echt zagen van: oh, hij is weer afgevallen, hij is weer gewoon wedstrijdfit. Toen kreeg ik ook wel complimenten van diezelfde mensen. Die zeiden: ‘Ik had het echt niet verwacht.’ Dat neem je toch wel mee uit de topsportwereld, het doorzetten.” Als Rotterdammer pur sang is het credo ‘geen woorden, maar daden’ in deze moeilijke periode van toepassing geweest.

Wat had je zelf graag eerder geweten in moeilijke periodes?

In de moeilijkere periodes uit het leven van Luis Tavares probeert hij altijd zelf alle ballen hoog te houden. Achteraf gezien is dit niet de beste manier om te dealen met problemen. Sterker nog; deze kunnen alleen nog maar groter worden als je niet op tijd aan de bel trekt. “Dat je sowieso niet altijd alles alleen hoeft te doen. Zo ben ik wel geweest. Als er een probleem was en ik dan bij iemand aanklopte, was het probleem al zo groot geworden dat ik dacht: nu moet iemand me helpen, want anders kom ik er niet uit. Ik probeerde altijd alles alleen op te lossen. Als jij weet dat je niet alles alleen hoeft te doen, ga je ook sneller aan de bel trekken.”

Verder stelt ‘The Infamous’ dat het belangrijk is om jouw emoties een plek te geven. Elk mens heeft deze en of je nu een kickbokser of kantoorbaas bent; ze mogen er zijn. Het waardeoordeel dat je eraan hangt, kan je alleen maar slechter laten voelen. “Jouw emoties mogen er zijn, want in mindere tijden voel jij je ook onzeker. Je weet niet wat je voelt en dat probeer je dan altijd weg te stoppen. Althans, in mijn geval. Dat mag er allemaal gewoon zijn. Dat is allemaal onderdeel van het leven, van het proces, snap je? Hou ook altijd goede hoop, gewoon het geloof hebben dat het toch wel goedkomt, dat is wel belangrijk.”

Ik probeer het altijd wel van de goede kant te zien, hoe slecht een situatie ook is

Zijn advies is dan ook om op een positieve manier problemen aan te pakken en niet te veel in de negatieve emoties te blijven hangen. Hoe moeilijk dat ook is. ”Ik probeer het altijd wel van de goede kant te zien, hoe slecht een situatie ook is. Ik probeer altijd wel iets positiefs te vinden in de situatie waar ik op dat moment dan in zit.”

Als het even niet lukt, hoe vindt Luis ‘The Infamous’ dan toch de motivatie om door te knokken?

Naast positief blijven, probeert het GLORY-lichtzwaargewicht ook problemen te relativeren. “Door altijd gewoon positief te blijven en niet te vergelijken met andere situaties of mensen om je heen. “Sinds ik in de zorg ben gaan werken, heeft me dat ook wel geleerd te relativeren.”

Naast zijn werk binnen de kickbokskring werkt de Rotterdamse vechter ook met moeilijke jongeren in de zorg als mentor. Dit heeft hem ook geleerd dat het gras niet altijd groener is en dat andere mensen ook emoties en gevoelens hebben die soms moeilijk zijn. ”Je komt wel in situaties dat je denkt: oh, dit is wel een hele heftige situatie. Dan mag ik blij zijn met hoe het bij mij is. Dat leert je toch wel heel erg relativeren en dat het niet altijd maar om jou draait.”

Jij bent niet de enige, je bent ook niet de laatste en je bent ook niet de eerste

Verder merkt hij op dat het ook gewoon van belang is om enigszins nuchter naar jouw problemen of gevoelens te kijken. Het kan namelijk niet altijd sneller, beter of groter in korte tijd. “Wanneer alles slecht met je gaat, dan denk ik: ja, waarom ik; ben ik vervloekt? Nee, het draait niet allemaal om jou. Het gaat met veel mensen beter op dat moment, maar het gaat ook met heel veel mensen slechter. Veel slechter. Dus jij bent niet de enige, je bent ook niet de laatste en je bent ook niet de eerste.”

Na het gevecht: ‘Ik schaam mezelf en ik vind het zwak als ik hulp ga zoeken’

Na het klinken van de laatste bel of meerdere slagen die een knock-out even aanzetten, is het gevecht voorbij. Het is nu tijd voor de beslissing. Het deel dat in de handen van Luis Tavares ligt, is voorbij. Zijn toekomst ligt nu in de handen van een jury. De ringspreker is hier de man met de hamer en pakt beide mannen bij de bokshandschoen. De winnaar mag zijn arm in de lucht houden en de verliezer moet terug naar de tekentafel. De uitkomst is belangrijk voor een professionele topsporter als Luis Tavares, maar het draait bij kickboksen niet alleen om gejuich, applaus en een gouden beker.

In het leven van alledag kun je namelijk ook niet altijd winnen. Het omgaan met tegenslagen is dan ook belangrijk en bij het kickboksen is de tegenstander vaak de eerste die even een arm om je heen slaat. Het gaat er niet om hoe je begint, wat je tussendoor doet en zelfs niet hoe je eindigt. Wat belangrijk is, is hoe je doorpakt tussen al deze momenten door.

Wat helpt jou concreet tijdens mentaal zware periodes?

Hulp vragen aan familie of vrienden kan helpen om emoties en gevoelens een plek te geven. Daarentegen kan ook professionele hulp een uitkomst bieden. Zelf heeft hij een hoop gehad aan de gesprekken met zijn therapeut en nog steeds spreekt hij met hem af als het mentaal even niet lekker gaat. “Kijk, ik zit nog steeds bij een therapeut, dus ik bespreek gewoon dingen met hem. De band die wij nu hebben is gewoon dingen open op tafel leggen. Zowel hij als ik, snap je? Als hij met iets zit, legt hij het gewoon bloot op tafel. Daar hebben we het over.”

Soms zeg je gewoon dat het goed gaat

André Hazes zong ooit in het nummer Kleine Jongen dat eerlijkheid het langst duurt en voor Luis Tavares helpt dat vandaag de dag nog steeds. Niet alleen in de ring, maar ook daarbuiten. “Wat ik heb geleerd, is dat iedereen zijn onzekerheden heeft. Zijn secrets, zeg maar. Bespreek het gewoon. Leg het gewoon neer. Dat is zo’n bevrijding om het gewoon bespreekbaar te maken. Bijvoorbeeld in de voorbereiding op mijn wedstrijden. Ik heb nog nooit een kamp gehad dat vlekkeloos verliep. Toch elke keer als je iemand vraagt: ‘Hey, hoe gaat het trainingskamp?’ Nou, goed!”

Die eerlijkheid is ook naar jezelf en de mensen om je heen fijner, zo ervaart de kickbokser. ”Soms zeg je gewoon dat het goed gaat. Terwijl je er helemaal geen zin in hebt en het duizend keer op een dag wordt gevraagd. Maak het dan ook gewoon bespreekbaar. Het is toch wel iets wat je op dat moment in jouw lijf hebt. Het zit gewoon ergens. Door het te zeggen, is het er eenmaal uit. Dat is ook gewoon dat stukje voelen.”

Is er ook iets wat absoluut niet helpt in zulke moeilijke fasen?

Als je in een dip zit en ook nog eens gaat denken dat, net als in de ring, een grote groep mensen tegen je is, wordt het mentale gevecht een moeilijke wedstrijd. Je ziet volgens Luis dan alleen nog maar wie er tegen je is en niet wie er voor je juicht. Ook in momenten dat er minder om te juichen valt. “Voor mij is dat hoe ik in het begin omging met negativiteit tijdens mijn depressie. Ik ging het heel persoonlijk nemen. Dat heeft mij niet geholpen. Dan ga jij jezelf alleen maar nog meer ingraven in een put. Ik nam dingen heel snel persoonlijk. Ook als mijn vrouwtje gewoon iets zei, wat ze heel normaal bedoelde, was ik heel fel. Alles was voor mij persoonlijk. Dan ga je toch echt wel denken van: de hele wereld is tegen mij. Terwijl dat eigenlijk helemaal niet zo is.”

De wereld was daarentegen niet tegen Luis en wilde hem alleen maar weer zien winnen. Niet alleen tussen de vier touwen, maar ook thuis. “Daardoor sloot ik me ook wel af. Niet alleen van de buitenwereld, maar ook gewoon van de mensen om mij heen. Dat je bijna niets gaat delen, omdat je toch denkt: er gaat zeker weer wat doms uitkomen. Van zaken persoonlijk nemen heb ik geleerd. Dat moet je niet doen. Dan ga jij jezelf alleen maar nog meer in de put graven.”

Wat zou jij jonge mannen willen meegeven die het mentaal moeilijk hebben?

Tijdens zijn comeback naar de GLORY-ring, het vechten tegen zijn bacteriële infectie en strijd binnenin de ring heeft de vechter geleerd dat het belangrijk is om te luchten en mensen om je heen te hebben die je kunnen helpen. “Het is allereerst belangrijk om te onderzoeken voor jezelf in jouw kring. Wie echt met jou is en wie niet. Als je dan een moeilijke fase ervaart, kun je dat altijd bespreekbaar maken met hen. Ik denk dat dat het belangrijkste is. Ze zullen jou misschien niet eens goed advies geven. Het feit dat je gewoon een luisterend oor hebt, waarbij je dingen kan bespreken, dat doet al heel veel met je.”

Mocht je die kring niet hebben of er simpelweg even niet uitkomen, is het zoeken van een professional volgens Tavares geen overbodige luxe. Sterker nog, hij zou het juist aanraden. “Als je nog meer in een put zit, dan zou ik aanraden om professionele hulp te zoeken. Dat kan preventief, maar ik zou het wel echt aanraden. Het heeft mij geholpen om ergens te komen. Om gewoon te praten. Je leert zoveel dingen over jezelf. Je leert jezelf echt kennen.”

Met professionele hulp kun je verderkomen en op een fijn tempo toewerken naar een mentaal sterkere versie van jezelf. ”Ik kan zeggen dat iedereen wel hechtingsproblemen heeft, afhankelijk van de manier waarop je bent gehecht aan iets. Je bent ook vast wel eens teleurgesteld in jouw leven. Dat vormt je allemaal naar wie je nu bent, zowel goed als slecht. Om dat gewoon bespreekbaar te maken met een therapeut, die dat soort dingen gewoon weer gaat heronderzoeken met je. Dan leer je ook wel anders kijken naar dat soort momenten. Dat zou ik gewoon sowieso aanraden aan mannen én vrouwen. Het is gewoon heel belangrijk.”

Als Luis Tavares één ding mocht zeggen tegen iemand die alles alleen probeert te dragen, wat is dat?

Net als Nico Horta in zijn onzichtbare gevecht, wil Luis laten weten dat je niet alles alleen hoeft te doen. Hij voegt hier ook aan toe dat professionele hulp een uitkomst kan zijn als je in de knoop zit. ”Je hoeft het echt niet alleen te doen. Dat is echt belangrijk. Het is niet zwak als je hulp gaat zoeken. Dat is het vooral. Bij mij was het ook zo. Meestal zit je in een mindere periode en dan denk je: ik schaam mezelf en ik vind het zwak als ik hulp ga zoeken. Laat dat gewoon los. Dat zijn ook die remmingen om door te kunnen gaan.”

Het maakt voor de vechter dan ook niet uit waar je mee loopt. De meest uiteenlopende redenen verdienen volgens hem een luisterend oor. Dat luisteren kan je dan ook alleen maar verder helpen. ”Als bijvoorbeeld iemand een financiële schuld heeft, waar die helemaal onderdoor gaat, maak dat even bespreekbaar met iemand. Als je dat niet doet, dan blijf je op hetzelfde punt. Dus jij moet je vooral niet schamen of je belast voelen. Zoek gewoon de juiste mensen om je heen en weet vooral dat je het echt niet alleen hoeft te doen.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Kiran Goossens – 4Quality / Performance Coach (@kiran.goossens)

Het onzichtbare gevecht…

@thegentculture • ‘Het is niet zwak als je hulp gaat zoeken’ – Luis Tavares 🤵🏼‍♂️ • Op de mentale gezondheid van mannen lijkt anno 2026 nog steeds een taboe te rusten. De cijfers liegen er dan ook niet om en ruim 2,8 miljoen volwassen Nederlandse mannen kampen met mentale problematiek in de vorm van depressie of angst. The Gent Culture dook in de wereld van het professionele kickboksen om in gesprek te gaan met prominente gezichten uit deze wereld die draait om hardheid, discipline en kracht. • In het derde deel en laatste deel van ‘Het Onzichtbare Gevecht’ spreken we met Luis ‘The Infamous’ Tavares. De Nederlands-Kaapverdiaanse kickbokser overleefde een bacteriële infectie die hem bijna het leven kostte, vocht zich terug van zware blessures en leerde op de harde manier dat sterk zijn niet altijd de slimste keuze is. Hij vertelt over zijn depressie, zijn weg naar een therapeut en waarom je het echt niet alleen hoeft te doen. 🥊 • Het volledige interview lees en bekijk je op www.thegentculture.nl of via de link in onze bio! —— 🫱🏻‍🫲🏼: Luis Tavares 📸: GLORY Kickboxing & Luis Tavares ✍️: @DionRoessen #TheGentCulture #TGC #LuisTavares #GloryKickboxing #MentaleGezondheid ♬ Lofi Relax Chillout – Goodvibes

Lees via deze link ook het onzichtbare gevecht van:
– Mental coach Rico Verhoeven, Alviar ‘The Machine’ Lima: ‘We moeten voldoening halen uit het pad dat we bewandelen’
– GLORY-vechter Nico ‘Big Sexy’ Horta: ‘Durf hulp te vragen, je hoeft niet alles alleen te doen’

Credits & verantwoording

Dit portret is geschreven door Dion Roessen, met dank aan GLORY-vechter Luis Tavares en GLORY Kickboxing.

Een sterke gentleman zijn betekent ook weten wanneer hij het niet alleen hoeft te doen. Zit jij zelf in een moeilijke periode, praat erover met iemand die jij vertrouwt of zoek professionele hulp. In Nederland kun jij ook terecht bij 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113. 

Het bericht Het onzichtbare gevecht van Luis Tavares: ‘Het is niet zwak als je hulp gaat zoeken’ verscheen eerst op The Gent Culture.

De meeste mannen kennen Nico ‘Big Sexy’ Pereira Horta van zijn kickboksgevechten in de ring bij GLORY. Hij won in de afgelopen jaren van grote namen, zoals Rade Opačić, Sofian Laïdouni en Miloš Cvjetićanin. Naast winnen, verloor hij ook vaak genoeg en met 34 lentes op de teller draait de vechter al een lange tijd mee. Om aan de top te komen, heeft hij gedurende zijn leven niet alleen gevechten binnen de vier touwen moeten winnen. Hierbuiten heeft Nico ook moeten knokken. In een wereld waar winnen en sterk zijn centraal staan, is dat niet altijd even makkelijk. Getekend door heftige blessures, constante meningsverschillen met vrienden, stukgelopen relaties en een jeugd waarin over gevoelens minder werd gesproken, ontmoeten we het bijna twee meter lange zwaargewicht in zijn thuishaven Rotterdam-West. Op het terras van zijn favoriete koffietent neemt hij ons mee in zijn onzichtbare gevecht.

Een sterke gentleman zijn betekent ook weten wanneer hij het niet alleen hoeft te doen. Zit jij zelf in een moeilijke periode, praat erover met iemand die jij vertrouwt of zoek professionele hulp. In Nederland kun jij ook terecht bij 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113. 

De face-off: ‘Nu heb ik dat voelen pas een beetje onder de knie’

Voor de gewelddadige, doch sportieve partij losbarst na maandenlange voorbereiding en training, is daar de face-off. Hier kijkt Nico Horta zijn tegenstander nog een keer diep in de ogen en probeert hij nog even wat non-verbale angst in te boezemen. De tegenstander heeft hetzelfde plan. Binnen de wereld van het kickboksen is het dan ook een moment dat wordt gekenmerkt door emoties en spanning. Naast die face-off en het mentale spel tussen de twee vechters die het tegen elkaar gaan opnemen, wil de aanwezige pers weer weten hoe Nico gaat verrassen en wat hij gaat doen om te winnen. De organisatie hoopt op een rustig onderonsje en geen last-minute blessures. In deze versie van de vechter staat sterk zijn centraal. Achter die koude blik en opschepperij zit ook een mens met gevoel.

Wanneer ervaart Nico ‘Big Sexy’ Pereira Horta zelf de meeste druk?

Onder het genot van een cappuccino en een ijskoud glas prikwater openen we het vragenvuur op Nico Horta. ”Ik sta zelf heel chill in het vechten, dus dat is mijn voordeel. Iedereen kent mij als ‘de chille gozer’. Nico is altijd aan het lachen. In de sport is stress niet echt iets waar ik tegenaan loop.” Presteren is daarentegen wel een belangrijke voorwaarde om mee te doen aan het hoogste niveau kickboksen. We vragen dan ook of er geen druk is om te presteren als hij de ring instapt. ”Dat is een druk die jij jezelf op jouw schouders legt. Daar heb ik gelukkig geen last van, maar ik zou wel kunnen snappen dat men daar last van heeft.”

De wereld vergaat dan ook niet als hij verliest en weet dat hij er alles aan gedaan heeft. ”Winnen is leuker, ik ben héél competitief ingesteld. Part of the game is verliezen, daar ontkom je niet aan. De wereld vergaat niet, maar ik vind het natuurlijk wel leuker om te winnen.”

Als we vragen hoe het buiten de ring zit, legt hij uit dat het met z’n fans soms nog wel eens bedrukkend is. Om Nico kun je dan ook niet heen en als hij ergens aanwezig is, staat hij standaard al in de spotlights. ”Met fans wordt mijn geduld af en toe op de proef gesteld. De aandacht die ik krijg is leuk, maar tot op een bepaalde hoogte. Het gaat er dan ook vooral om waar en wanneer ik die aandacht ontvang.”

Op een gegeven moment moet je ook gewoon zeggen: ‘Mensen, ik heb er nu geen zin meer in.’

”Als ik bijvoorbeeld op een festival ben, zoals Audio Obscura met jullie vorige keer, dan ben ik in mijn vrije tijd. Ik ben dan gewoon Nico en niet ‘Nico de vechter’. Je bent dan continu met mensen aan het praten en zij willen foto’s. Op een gegeven moment moet je ook gewoon zeggen: ‘Mensen, ik heb er nu geen zin meer in.’ Het is iets dat buiten je handelen ligt. Het komt op je af, zonder dat je hierom vraagt.”

Is het voor jou moeilijk om te praten over mentale gezondheid?

”Ik vind het niet moeilijk om erover te praten, maar ik ben rationeler dan emotioneel. Ik kan dingen uitleggen en ik kan m’n gevoelens benoemen. Kan deze ook bespreken, maar als je vraagt: ‘Oké, maar leg uit wat je erbij voelt?’ Dat vind ik niet leuk. Daar loop ik wel stuk op. Ik ben beter in het rationele dan in het voelen van dingen. Ik kan rationeel alles uitleggen, maar als ik echt vanuit mezelf dingen moet voelen en bespreken, denk ik daar: ja, liever niet.”

Als we vragen waarom hij dat niet leuk vindt, opent hij het boek over zijn eigen zoektocht naar hulp om beter te kunnen voelen. ”Met therapie heb ik geoefend en nu heb ik dat voelen pas een beetje onder de knie. Dat kost gewoon moeite. De oude patronen gaan vanzelf, maar hier moet ik energie instoppen om het voor elkaar te krijgen.”

Zo kan niemand mijn vertrouwen schenden, kan niemand mij belazeren, voorliegen of in de maling nemen

We willen dan ook weten waarom het moeite kost om te voelen en of de ‘keiharde’ vechter zich schaamt om zijn emoties bloot te leggen. ”Er is geen schaamte en het gaat zeker ook niet altijd goed met Nico. Daarin ben ik een open boek. Ik denk wel dat het makkelijker is om die muren omhoog te houden, dan mensen binnen te laten en mijzelf volledig bloot te geven.”

Net zoals bij leren voelen, lijkt hier een oud en vastgeroest patroon te zitten. ”Ik denk waarschijnlijk ergens in mijn opvoeding dat ik zoiets heb van muurtjes gewoon omhoog, want dat is de manier waarop ik mij veilig voel. Zo kan niemand mijn vertrouwen schenden, kan niemand mij belazeren, voorliegen of in de maling nemen. Dat dit werkt, bevestigt zichzelf vaak. De bevestiging maakt dat je dat meer gaat doen. Dat krijgt weer meer bevestiging. Dus het is gewoon een vicieuze cirkel van jezelf die muurtjes opbouwt.”

Waarom is het voor vechters moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen?

Die muurtjes die de 34-jarige Rotterdammer ophoudt, zijn geen onbekend fenomeen bij gents in het algemeen. In de vechtsportwereld is jezelf kwetsbaar opstellen dan ook niet vanzelfsprekend. ”Het is een harde wereld van ego’s met veel trash talk. Op het moment dat je zwakte laat zien, kan je het gevoel hebben: ik laat zwakte zien en daar gaat iedereen op zitten. Dan ziet iedereen dat ik zwak ben, dus dan geef ik eigenlijk gewoon een opening. Tegenovergesteld is het, wanneer jij jezelf durft bloot te stellen; dan ben je eigenlijk sterk. Dus het is maar net hoe je ernaar kijkt.”

Ik zou veel makkelijker een grapje over dingen maken en er rationeel over praten dan me echt daadwerkelijk blootgeven en laten zien wie ik ben

”Voor mij is het persoonlijk niet eens dat ik mezelf zwak vind als ik me blootstel, maar alweer, het kost moeite. Ik kan het wél, maar met moeite. Het gaat zeker niet uit zichzelf. Ik zou veel makkelijker een grapje over dingen maken en er rationeel over praten dan me echt daadwerkelijk blootgeven en laten zien wie ik ben.”

Die muren afbouwen lukt hem steeds beter. ”Wanneer ik je vertrouw en binnenlaat in mijn kring, gaat het wel makkelijker. In de vechtsportwereld heb ik verschillende lagen in mijn omgeving. Ik heb jongens waarmee ik echt een vriendschap heb opgebouwd, bijna richting broederschap. Ik heb ook jongens waarmee ik gewoon train in de sportschool. In het stadium waar ik ben, heb ik nu ook mensen die mij idoliseren waar ik sta in het leven. Die willen met mij trainen. Bij de laatste twee groepen zal ik mezelf minder snel laten zien. Eenmaal binnen, als je echt in mijn kring zit, ben ik gewoon open over alles.”

De warm-up: ‘Op mijn dertigste was alles al versleten’

Wanneer de face-off voorbij is en ‘Big Sexy’ zijn tegenstander nog een keer non-verbaal heeft kunnen aanpakken, is het tijd om te relaxen. Met vaak nog één nacht te gaan is het aansterken voor de partij die komen gaat. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. De afgelopen weken zaten vol analyses over de tegenstander, de weegschaal constant in de gaten houden, ‘genieten’ van een strikt voedingsschema en de pers voorzien van menig interview.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Big Sexy (@big.sexy.horta)

Om optimaal aan de partij te beginnen, wordt er voordat Nico de ring instapt, nog één keer getraind. Geen keiharde sparsessie of meedogenloze conditietraining dit keer. Naast een bespreking van de tegenstander en het gameplan, is het tijd voor een warm-up. Hier worden de spieren losgegooid en de combinaties nog een keer ingestudeerd. Net als in het echte leven een vorm van routine en training om de beoogde doelen te behalen. Waar problemen je soms komen aanwaaien, is dat bij successen heel anders. Om aan de top te blijven, is niet alleen de fysieke warm-up belangrijk voor Nico ‘Big Sexy’ Horta.

Welke aspecten uit het leven van ‘Nico de topsporter’ hebben je mentaal verder geholpen tijdens moeilijke periodes?

”Ik ben van nature lui, maar geef mij een opdracht en ik doe het wel. Als ik een kilometer moet hardlopen, dan ben ik een moeilijk persoon en dwars. Ik ga daarentegen wel mijn best doen. Ik hou van trainen en wanneer ik train, wil ik gewoon doodgaan. Het moet zwaar zijn en het moet uitgedacht worden. Ik moet het gevoel hebben van: ik ben ergens voor aan het werk. Die mentaliteit brengt mij in het persoonlijke leven verder. Je zet gewoon een doel voor jezelf en doet er alles aan om daar te komen. Daarin blijf ik mijzelf prikken en vraag ik: ‘Oké, hoe kom ik er, waar kan het efficiënter en waar kan het beter?’ Dan ga ik er voorbij. Het doorzettingsvermogen is een aspect dat me goed doet en heeft me zeker geholpen in het leven.”

Zelfs toen Nico op jonge leeftijd al te horen kreeg dat kickboksen er niet meer in zit, weet hij zijn negatieve gedachten niet de overhand te laten nemen. ”Het zwaarste moment uit mijn leven was het moment dat ik eigenlijk moest stoppen met sporten. Ik ben geopereerd en heb toen een kunstheup gekregen. Toen werd gezegd: ‘Nico, kickboksen zit er niet meer in.’ Daardoor kwam ik in een mini-depressie. Toen moest ik mezelf ook wel op een punt krijgen. Ik moet er weer overheen en ik moet mezelf weer positief krijgen. Daar zie ik wel dat het doorzettingsvermogen me echt heeft geholpen.”

Zijn er momenten in jouw leven waarin je mentaal over jouw eigen grens bent gegaan en sterk zijn niet de juiste manier was?

”Zeker, op mijn negende heb ik mijn heup gebroken. Die is toen geopereerd. Toen moest ik revalideren, noem maar op. Ik ben op mijn dertiende pas begonnen met kickboksen. Ik kreeg toen van de arts te horen: ‘Dit is niet een slim besluit, kickboksen gaat jouw lichaam kapotmaken. Je gaat er vroegtijdig last van hebben.’ Er werd mij uitgelegd dat ik een kunstheup ga krijgen, als ik zo doorga.

Toen was ik niet meer verstandig en ben ik doorgeslagen

De adviezen van zijn arts sloeg Nico daarentegen in de wind en in plaats van behoudend naar de top te vechten, ging hij alleen maar meer trainen en harder vechten. ”Alles heb ik destijds voor lief genomen, want kickboksen geeft mij gewoon plezier en voldoening. Uiteindelijk heeft het mij verder in mijn leven ook discipline en zelfvertrouwen meegegeven. In het begin leek het dan ook een topbeslissing. Op latere leeftijd, toen ik vijftien, zestien jaar was, zei de arts: ‘Ik zie dat je niet gaat stoppen. Doe het vanaf nu wel verantwoord en zorg zo goed mogelijk voor jouw lichaam, want dan kun je langer doorgaan.’ Ik ben dat toen uit het oog verloren en ging gewoon pushen naar zoveel, zo hoog en zo hard mogelijk. Toen was ik niet meer verstandig en ben ik doorgeslagen. Op mijn dertigste was alles al versleten.”

Het sterk zijn en doorzetten heeft voor Nico dan ook niet altijd goed uitgepakt en nu hij bij GLORY zit, pakt hij het ook anders aan dan vroeger. ”Op mijn dertigste ben ik een jaar gestopt. Toen ik 31 werd, kreeg ik de operatie en op mijn 32e maakte ik mijn debuut bij GLORY. Uiteindelijk een mooie samenloop, maar ik sta er nu wel beter in. Ik ben verantwoordelijker en naast het sporten bezoek ik ook de fysio. Ik laat mijn lichaam ook aansterken en bij de minste of geringste pijntjes en kwaaltjes laat ik ernaar kijken.”

Op wie of wat val je zelf terug als jij het even niet meer weet?

Iemand die staat te vechten voor duizenden fans, in de buitenwereld wordt bestempeld als ‘de chille gozer’ en elke dag werkt naar zijn droom voor de wereldtitel zwaargewicht lijkt onaantastbaar. Daarentegen blijkt ook hier niets minder waar en Nico heeft ook belangrijke mensen en dingen in zijn leven waarop hij terugvalt als hij het even niet meer weet. ”Vrienden om me heen, ik zoek wel vaker vrienden op dan familie. Ik weet wel dat ik kan terugvallen op beiden. Ik mag daarin van geluk spreken met de vrienden die ik heb. Zij zeggen: ‘We houden je humble.’ Dat is gewoon wat ik soms nodig heb. Daarom ben ik ook echt blij met de vrienden die ik heb.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Big Sexy (@big.sexy.horta)

Naast vrienden betekent bij Nico meditatie ook niet per se dat je moet stilzitten. Als hij het even niet meer weet, zoekt hij ook graag de drukte op. ”Ik hou ook van adrenaline en van prikkels. Die zoek ik op in verstandige dingen, maar ook minder verstandige dingen. Gelukkig ben ik me er bij die tweede ook van bewust. Als ik kijk naar de coronaperiode, was er niets te doen. Dan merkte ik wel dat ik té makkelijk dingen ging doen. Ik dronk veel, bezocht huisfeesten en dacht toen: oké, dit is verkeerd. Je merkt namelijk dat dit té makkelijk is en schiet erin door.”

De ringwalk: ‘Weet wat je wil en heb principes in het leven’

In het laatste gevecht van Nico Pereira Horta kwam het zwaargewicht op met de Kaapverdiaanse tune Bitori Nha Bihi van Bitori. Na al de energie in zich te hebben opgenomen en zich nog een keer op te pompen voor de storm die komen gaat, is het tijd voor de partij. De ringwalk is het allerlaatste moment dat Nico mag genieten en niet hoeft te presteren. Daarentegen is dat genieten van korte duur, want in de roes van nog geen drie minuten neemt het zwaargewicht het plan de campagne nog eenmaal door.

@zaderotraining Opkomst: Nico Horta!🔥 #ko #foryou #kickboxing #boxing ♬ origineel geluid – Hitman Derouich

Genieten is dan misschien ook niet het juiste woord voor dit moment, want in een paar minuten luidt de eerste bel en is het showtime. Daar moet hij sterk zijn, laten zien wat hij waard is en vooral niet breken onder de druk van duizenden mannen en vrouwen die hem toejuichen of uitfluiten. De vragen die hij niet beantwoord krijgt, spoken hier nu nog één keer door zijn hoofd.

Wat betekent het voor Nico Horta om een sterke gentleman te zijn?

Een echte gentleman laat zich volgens ons niet plaatsen in hokjes, maar we willen ook graag weten wat Nico hieronder verstaat en het antwoord is duidelijk. “Voor mij is gentleman meer, ja chivalry. Dus gewoon die etiquetteregels opvolgen; zo dien jij je als een man te gedragen. Daarentegen wel met de tijdsgeest meegaan.”

Puntje bij paaltje zijn vechtsporters ook gewoon mensen en slecht nieuws komt even hard binnen als bij een normaal persoon

Op het mentale aspect denkt Nico hier ook wel eens over na. ”Weet wat je wil en heb principes in het leven en hou je aan deze principes. Heb gewoon een beetje ruggengraat. Dit zijn de regels die ik voor mezelf hanteer in het leven en waar ik ook naar stuur. Hou je daar ook aan vast. Als je daarin gaat afwijken, dan ben je geen gentleman meer. Heb gewoon regels voor jezelf en leef die na, punt. Als jij voor jezelf zegt: ‘Dit zijn de regels waar ik mezelf aan hou’ en je werkt ernaartoe, dan wordt dat pad gewoon gecreëerd. Ook met hulp van buitenaf. Je komt er dan wel.”

Is een vechtsporter nu echt zo’n sterke en weerbare man die niet te raken is?

Duizenden fans die jouw naam scanderen, een tegenstander die jouw hoofd eraf wil slaan en sociaal ook nog beschikbaar blijven voor de mensen om jou heen. Het lijkt vechtsporters mentaal soms makkelijk af te gaan en weinig te doen, maar ook zij blijven normale mannen met emoties. Die moeten er volgens Nico ook zijn. De omgang hiermee verschilt soms alleen met andere gents.

”Ik denk dat het wel klopt, maar ze weten zich vooral weerbaar ’te maken’. Puntje bij paaltje zijn vechtsporters ook gewoon mensen en slecht nieuws komt even hard binnen als bij een normaal persoon. Ik denk wel dat jij jezelf als vechter iets weerbaarder weet te maken tegen slecht nieuws en net wat makkelijker eroverheen weet te stappen. Dit kan goedschiks of kwaadschiks. Je kan het opkroppen, maar het is beter om het te accepteren, te voelen en daarna weer door te gaan. Als vechtsporter denk ik wel dat je sneller weet door te gaan, omdat jij jezelf weerbaarder kunt opstellen.”

Het gevecht: ‘Gewoon opstaan, fuck it, ik ga’

Na de ringwalk moet Nico het canvas, omringd met vier touwen, betreden. Zijn coach en het team blijven achter deze touwen en vanaf hier is hij alleen op de wereld. Spreekwoordelijk worden de zijwieltjes van Nico Horta’s fiets gehaald. Na het indoen van het bitje, de tegenstander een boks te geven en geluisterd te hebben naar de instructies van de scheidsrechter, klinkt de bel. In de aankomende rondes is er geen moment voor fouten, want die kunnen betekenen dat hij knock-out wordt geslagen. Perfectie bestaat daarentegen niet.

Tijdens een wedstrijd van drie of vijf rondes die drie minuten duren, kan geen enkele vechter schadevrij de ring uitstappen. Het kortstondige vuitsgemeen waar twee mannen voluit gaan, lijkt dan ook erg op het echte leven. De lessen die tussen de vier touwen worden gedoceerd, neemt de kickbokser mee naar het dagelijkse leven.

Wanneer heeft ‘sterk zijn’ Nico juist geholpen?

Nico heeft ondanks blessures en emotioneel zware momenten nooit opgegeven. Net als goede tijden gaan slechte tijden ook voorbij. Sterk zijn is dan ook iets wat Nico gebruikt om verder te komen. Niet om aan de buitenwereld te laten zien hoe goed het gaat. “In het leven letterlijk, want de mentaliteit vanuit de vechtsport heeft me gebracht waar ik nu ben. Ik wil zeggen dat ik nu semi-gelukkig ben in het leven.”

”De sport heeft me ver gebracht in het leven en het heeft mij weer op het goede pad gekregen. Ik kan doen wat ik wil. Ik ben erdoor uit mijn depressie gestapt, heb mezelf beter leren kennen en het heeft me gebracht tot het punt waar ik nu ben. Dat is wel echt door het sterk zijn en gewoon koppig. Soms is het gewoon het beste om niet naar iedereen te luisteren en gewoon te denken: dit is wat ik wil. Al zegt alles en iedereen om mij heen dat het ‘niet verstandig is.’ Ik weet dat ik het wil en ga er gewoon voor.”

Wat had je zelf graag eerder geweten in moeilijke periodes?

Een harde schil is volgens Nico soms goed om te hebben. Er zijn daarentegen ook periodes waar je er minder aan hebt. Jouw fysieke kracht of doorzettingsvermogen zijn dan ook niet de leidraad voor een gelukkig leven. Toekomen aan jouw gevoelens en jezelf kwetsbaar opstellen wel. ”Het had me meer geholpen als ik op een jongere leeftijd meer naar het mentale aspect had gekeken. Dan had ik bepaalde lessen gewoon eerder te weten gekomen en in de daaropvolgende situaties in het leven niet onnodig hoeven te lijden. Ik zou graag eerder geleerd hebben om naar binnen te kijken, want dan had ik ook andere beslissingen kunnen nemen.”

Het is daarentegen niet dat mijn moeder niet voor mij klaarstond, maar het is gewoon anders

“Denk ook dat het gedeeltelijk te maken heeft met opvoeding. Ik merk dat sommige mensen in hun opvoeding vanuit huis al die lessen meekrijgen. Er wordt meegegeven dat het goed is om dingen te voelen en het goed is om over dingen te praten. Die ouders bieden de ruimte: ‘Hey, ik sta er voor je.’ Het is daarentegen niet dat mijn moeder niet voor mij klaarstond, maar het is gewoon anders. Het was bij mij thuis: voelen is goed, maar we gaan er niet té lang mee zitten. Alhoewel dat ergens een goede instelling is, zorgt het er wel voor dat voelen op de tweede plek komt en doorgaan op de eerste. Dat heeft niet altijd goed uitgepakt. Daar was ik graag eerder achtergekomen.”

Als het even niet lukt, hoe vindt Nico ‘Big Sexy’ Horta dan toch de motivatie om door te knokken?

Doelen stellen en deze proberen te halen zijn voor Nico belangrijke elementen om alles uit het leven te halen. Ook als dingen niet lukken. Weten waarvoor iets doet en onderneemt. Opgeven komt dan, hoe makkelijk het soms ook is, niet voor in zijn woordenboek. “Dat is afhankelijk van waar ik ben in het leven, want in een wedstrijdvoorbereiding komt er een punt in die laatste twee à drie weken dat je aan het pieken bent. Dat is gewoon zwaar. Zowel mentaal als fysiek. Je vraagt alles van jouw lichaam en nog een beetje meer. Naast het trainen werk ik ook nog, dus ik draai dan echt continu twee fulltime banen. Je bent altijd aan en je bent nooit aan het uitrusten. Ik merk wel dat ik op dat punt echt tegen irritaties aanloop en dat ik echt heel lichtgeraakt ben.

”Dan kost het wel wat meer moeite om door te zetten. Die wedstrijd is dan mijn motivatie; ik wil namelijk niet afgaan. Ik weet waar ik het voor doe. Hoe meer ik nu lijd, hoe makkelijker het me straks in de ring afgaat. Daarnaast zijn het ook gewoon de trainer en de jongens van de sportschool die me pushen. ‘We weten dat je het kan, dus hou vol’, zeggen ze dan.”

“Nu ik geen wedstrijd heb staan, doe je het gewoon echt voor jezelf. Dan is het ook gewoon: ik moet vandaag trainen, ook al heb ik geen zin om op te staan. Ik moet mezelf gewoon pushen en dat stemmetje in mijn hoofd zegt heel makkelijk dat ik wat beters te doen heb dan trainen en vandaag even rust moet nemen. Als ik eraan toegeef en aan het einde van de dag in bed lig, ben ik teleurgesteld in mijzelf. Dat moet ik altijd onder ogen zien en dat stemmetje wegstoppen. Gewoon opstaan, fuck it, ik ga. Om het voor mezelf makkelijker te maken, is het ook goed om samen te trainen. Dan heb ik ook een stok achter de deur.”

Na het gevecht: ‘Dan vinden de problemen jou’

Na het klinken van de laatste bel of meerdere slagen die een knock-out even aanzetten, is het gevecht voorbij. Het is nu tijd voor de beslissing. Het deel dat in Nico zijn vuisten ligt, is voorbij. De toekomst van de kickbokser ligt nu in de handen van een jury. De ringspreker is hier de man met de hamer en pakt beide mannen bij de bokshandschoen. De winnaar mag zijn arm in de lucht houden en de verliezer moet terug naar de tekentafel. De uitkomst is belangrijk voor een professionele topsporter als Nico Horta, maar het draait bij kickboksen niet alleen om gejuich, applaus en een gouden beker.

In het leven van alledag kun je namelijk ook niet altijd winnen. Het omgaan met tegenslagen is dan ook belangrijk en bij het kickboksen is de tegenstander vaak de eerste die even een arm om je heen slaat. Het gaat er niet om hoe je begint, wat je tussendoor doet en zelfs niet hoe je eindigt. Wat belangrijk is, is hoe je doorpakt tussen al deze momenten door.

Wat helpt jou concreet tijdens mentaal zware periodes?

Als ‘Big Sexy’ naar de dokter had geluisterd en zijn droom nooit meer was gaan najagen, was een groot deel van zijn geluk hem afgenomen. Het bracht hem tot het punt waar hij nu staat en ondanks hobbels op de weg heeft hij altijd vastgehouden aan zijn eigen kunnen en hoop gehouden op een goede uitkomst van alles wat hij erin stopte. Hoe moeilijk dat af en toe ook was. “Vroeger was ik wat harder. Dan zette ik me er gewoon overheen. Ik liet het gevoel niet toe, dan liet ik het slechte voor wat het is en ging ik door. Nu heb ik wel wat meer zoiets van: zit er even in. Laat je niet overnemen door het gevoel, maar voel wat je wil voelen. Sta er even bij stil en neem op een gegeven moment gewoon de beslissing: oké, tot hier én nu gaan we verder.”

”Het leven gaat door, zo hard als het is. Je kunt niet onnodig lang stil blijven staan bij het verlies van iets, iemand of noem maar op. Zorg ervoor dat je ze meeneemt in gedachten, maar dat je wel gewoon verder blijft bouwen. Hierin helpt het ook om erover te praten.”

Als ik ergens mee zit en ik ben alleen, ga ik schrijven

Naast zijn handen- en voetenwerk in de ring, is Nico ook bedreven met andere wapens. Een van deze wapens is de pen. ”Ik merk voor mezelf dat ik het wel fijn vind om te schrijven. Dat is ook een hobby die ik heb opgepakt. Ik zie het als een soort dagboek. Als ik ergens mee zit en ik ben alleen, ga ik schrijven. Dit is dan gewoon de vrije loop, gewoon echt jouw gedachten op papier zetten. Je merkt vanzelf dat je langer doorschrijft dat er van alles uitkomt. Je begint over appels en eindigt over auto’s.”

”Na een maand of twee of drie of langer, moet je het een keer teruglezen. Je ziet dan hoe je toen zat met jouw gedachten en hoe deze nu zijn. Je kunt dan ook gewoon reflecteren en vragen stellen. Zit ik daar nu nog steeds mee? Ben ik doorgegaan? Is er nog iets bij mij blijven hangen waar ik me aan moet werken? Zo kan je alles alleen maar verder laten groeien.”

Is er ook iets wat absoluut niet helpt in zulke moeilijke fasen?

UFC-vechter Conor McGregor zei ooit: ”Feesten is zwakte voor de ziel.” Nico herkent zich daarin. Niet omdat feesten ongezellig zou zijn, maar omdat je het niet moet gebruiken als copingmechanisme. Dat is iets waar hij zelf inmiddels ook afstand van heeft genomen. “Onnodig afleiden en dat merk ik ook bij mijzelf, dat ik onnodig afleiding heb gezocht. Dat was vroeger een manier om met dingen te dealen. Of het nu feesten, alcohol of vrouwen waren. Ik zoek gewoon graag afleiding. Daar ben ik nu wel bewuster mee bezig. Ik denk: ‘ik wil mezelf weer afleiden. Laat ik het toe, ja of nee?’ Soms is het oké om een avondje op stap te gaan met vrienden. Dan blijft het bij die ene avond.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Big Sexy (@big.sexy.horta)

“Ik ben me nu wel bewust van het gevaar van afleiden, want je schuift jouw problemen ermee vooruit. Deze zitten er gewoon nog en je schuift ze op voor een later punt. Je moet ermee dealen. Anders blijven jouw problemen zich opstapelen. Tot deze op een punt komen dat je ze niet meer kunt uitstellen. Dan vinden de problemen jou. Het wordt alleen maar erger.”

Wat zou jij jonge mannen willen meegeven die het mentaal moeilijk hebben?

Als je tot hier hebt gelezen, zou je kunnen denken dat Nico aanraadt om professioneel kickbokser te worden. Ondanks zijn eigen grote passie voor de sport en de levenservaring die het hem heeft gegeven, is ook het leven buiten de topsport altijd belangrijk geweest. ”Bouw vriendschappen op en doe dingen samen. De juiste mensen om je heen en de juiste steun in de rug brengen jou echt verder in het leven. Je bouwt gewoon echt het leven met elkaar op. Ik heb vrienden die ik ken van de brugklas, toen ik net elf was, waar ik nu nog steeds contact mee heb. Geweldige vriendschappen. Samen gereisd, samen dingen gedaan, samen getraind en ook gevochten. Dat zijn wel echt de beste steuntjes in mijn rug. Uiteindelijk gaan zij je echt helpen in het leven.”

Wil je ergens snel heen, ga dan alleen. Wil je verder, ga dan samen!

“Ze zeggen toch ook: ‘Wil je ergens snel heen, ga dan alleen. Wil je verder, ga dan samen.’ Dat is zeker wel het geval, kan ik je vertellen. Ga je samen, dan help je elkaar en sleur je elkaar door dingen heen. Het maakt het gezelliger, makkelijker en leuker. Als je doelgericht bent, ga dan gewoon lekker alleen. Als je ergens moeite mee hebt, doe het dan zeker samen. Schroom niet om hulp in te schakelen. Ik weet dat het voor mijzelf makkelijker is als ik het samen doe met iemand.”

Als Nico Horta één ding mocht zeggen tegen iemand die alles alleen probeert te dragen, wat is dat?

“Ik vind het moeilijk om hulp te vragen, dat geef ik eerlijk toe. Ik heb daar nog steeds moeite mee en ik heb het gevoel dat ik het zelf moet doen, want ik wil niemand tot last zijn. Daarentegen zou jij je verbazen over hoe makkelijk het is om hulp te vragen en hoeveel mensen om je heen klaarstaan om te helpen. Mensen gaan voor je klaarstaan, soms op andere manieren dan je zelf voor ogen hebt. Het is nog steeds heel behulpzaam. Met de juiste hulp groei je zelf ook. Hierdoor kun je de volgende keer makkelijker met hetzelfde omgaan. Eventueel zelfs klaarstaan voor de volgende persoon die tegen hetzelfde aanloopt. Dus ja, durf hulp te vragen. Je hoeft niet alles alleen te doen!”

Het onzichtbare gevecht…

@thegentculture • ‘Durf hulp te vragen, je hoeft niet alles alleen te doen’ – @Big Sexy 🤵🏼‍♂️ • Op de mentale gezondheid van mannen lijkt anno 2026 nog steeds een taboe te rusten. De cijfers liegen er dan ook niet om en ruim 2,8 miljoen volwassen Nederlandse mannen kampen met mentale problematiek in de vorm van depressie of angst. The Gent Culture dook in de wereld van het professionele kickboksen om in gesprek te gaan met prominente gezichten uit deze wereld die draait om hardheid, discipline en kracht. • In het tweede deel van ‘Het Onzichtbare Gevecht’ spreken we met Nico Horta. De GLORY-vechter praat openhartig over hoe het is om sterk te lijken terwijl het van binnen een ander verhaal is, waarom hij hulp durfde te zoeken en wat hij iedere man mee wil geven die het nu moeilijk heeft. 🥊 • Het volledige interview lees en bekijk je op www.thegentculture.nl of via de link in onze bio! —— 🫱🏻‍🫲🏼: Nico Horta 📸: GLORY Kickboxing & Nico Horta ✍️: @DionRoessen #TheGentCulture #TGC #NicoHorta #GloryKickboxing #MentaleGezondheid ♬ origineel geluid – The Gent Culture

Lees via deze link ook het onzichtbare gevecht van:
– Mental coach Rico Verhoeven, Alviar ‘The Machine’ Lima: ‘We moeten voldoening halen uit het pad dat we bewandelen’
– GLORY-vechter Luis ‘The Infamous’ Tavares: ‘Het is niet zwak als je hulp gaat zoeken’

Credits & verantwoording

Dit portret is geschreven door Dion Roessen, met dank aan GLORY-vechter Nico Horta en GLORY Kickboxing.

Een sterke gentleman zijn betekent ook weten wanneer hij het niet alleen hoeft te doen. Zit jij zelf in een moeilijke periode, praat erover met iemand die jij vertrouwt of zoek professionele hulp. In Nederland kun jij ook terecht bij 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113. 

Het bericht Het onzichtbare gevecht van Nico Horta: ‘Durf hulp te vragen, je hoeft niet alles alleen te doen’ verscheen eerst op The Gent Culture.

Als ex-profkickbokser in het midden- en weltergewicht weet de 48-jarige trainer hoe het is om op hoog niveau te moeten presteren en te vechten. Niet alleen tussen de vier touwen, maar ook daarbuiten. In zijn carrière als vechter nam hij het op tegen namen als Nieky Holzken, Andy Souwer en Yassin Boudrouz. Alviar ‘The Machine’ Lima won verschillende wereldtitels en vloog hiervoor de hele wereld rond. De ervaring uit de ring neemt hij als kickbokstrainer nu mee naar zijn eigen jongens. Een van die jongens is de beste kickbokser aller tijden: Rico Verhoeven. Lima vocht in zijn leven 78 professionele partijen on record, waarvan er 58 gewonnen werden. Verliezen hoort ook bij het leven en in zijn sportschool spreekt de kickboksveteraan over zijn onzichtbare gevecht.

Een sterke gentleman zijn betekent ook weten wanneer hij het niet alleen hoeft te doen. Zit jij zelf in een moeilijke periode, praat erover met iemand die jij vertrouwt of zoek professionele hulp. In Nederland kun jij ook terecht bij 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113. 

De face-off: ‘Sommige dingen kun je beter gewoon loslaten’

Tegenwoordig ervaart Alviar ‘The Machine’ Lima de face-off anders dan in het verleden. Waar hij eerst zelf in de ring stond, is Lima nu de coach. Hij stoomt zijn hedendaagse gladiatoren klaar voor een gewelddadig, doch sportief onderonsje bij zowel de amateurs als professionals. Met zijn ervaring heeft hij alles buiten de ring dan ook meegemaakt en de bijbehorende emoties die bij het laatste moment voor een gevecht komen kijken geven hem geen gespannen gevoel meer. Dat wil hij ook meegeven aan zijn vechters. De spanning en emoties die bij de face-off zijn, mogen er zijn. Al de ruis van een organisatie die hoopt dat alles op rolletjes verloopt, een verhitte non-verbale confrontatie met de tegenstander of de bemoeizuchtige pers mag je niet afleiden van het einddoel.

Wanneer ervaart Alviar ‘The Machine’ Lima zelf de meeste druk?

Ondanks dat Lima niet meer zelf de ring instapt, heeft hij de druk die bij topsport komt kijken altijd goed gemanaged. Niet alleen in het begin, maar ook in een later stadium, toen hij vocht voor een juichend of fluitend publiek. Het was voor Alviar gewoon zakendoen. Waar vele gents dit doen met hun laptop of machines, liet Lima zijn vuisten spreken. ”De mentale druk van het kickboksen heb ik vroeger gehad toen ik zelf vocht. Daar kon ik wel goed mee omgaan. Als je mijn trainer Dennis Krauweel vraagt, kijkt hij daar misschien anders naar. De angst om te verliezen heb je altijd, want bekenden kijken naar je. We willen allemaal beroemd worden met de sport, maar als je beroemd wordt, dan weet ook iedereen wanneer je moet vechten. Dat is de druk die erbij hoort.”

Is het voor jou moeilijk om te praten over mentale gezondheid?

In anderen om laten gaan met druk is Lima dan ook een meester. Het aandeel in de successen van Rico Verhoeven als mental coach mag hier dan ook niet over het hoofd worden gezien. Het maakt de ex-profkickbokser daarentegen niet uit waar je vandaan komt of wie jij bent. In zijn sportschool krijgt elke vechter dezelfde behandeling. ”Ik ben de trainer, dus meestal gaat het niet om mij en de mentale druk die ik ervaar. Eén jongen hier is een stoere jongen, maar ik merk nu al dat hij veel zenuwen heeft. Buiten was hij altijd een stoere jongen. Hierbinnen vraagt hij veel en dan merk je door al die vragen: oké, hij is helemaal niet zo stoer. Dat probeer ik hem uit te leggen. Dan zeg ik: ‘Bro, je bent gewoon zenuwachtig.’ Hij antwoordt dan: ‘Nee joh trainer, ik ben niet zenuwachtig.’

Dat is de ongeschreven wet in onze wereld

De gewenste uitwerking is voor hem dan ook een van de grootste drijfveren om nog steeds in de sport bezig te zijn. Op 48-jarige leeftijd mag hij misschien niet meer een fysieke sparringspartner zijn, mentaal compenseert ‘The Machine’ dat. ”Hij denkt dan: oh ja, u heeft wel gelijk. Je merkt wel dat hij ermee bezig is en zo probeer je al die jongens al met de druk om te laten gaan.”

Waarom is het voor vechters moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen?

Net als Luis Tavares en Nico Horta laat Lima ook weten dat vechtsport een harde wereld is. Om hier te kunnen overleven, wil je dan ook altijd de sterkste versie van jezelf laten zien. Een tegenstander doet dat ook en om niet aan het kortste eind te trekken in de ring is de voorbereiding hierop ook belangrijk. ”Je bent een vechter en je moet sterk zijn. Een vechter moet zichzelf eigenlijk niet openstellen. Als jij en ik moeten vechten tegen elkaar en jij gaat al tegen mij zeggen: ‘Ja, soms voel ik me niet zo lekker.’ Dan maak je mij al sterker zonder dat we hebben gevochten. Dat kan niet in onze wereld. Wel achter gesloten deuren, maar niet in het openbaar. Dat is de ongeschreven wet in onze wereld. Je kan niet slap overkomen en ik mag jou geen energie geven.”

Straks als ik klaar ben met trainen kom ik wel weer in die negativiteit, maar dan voel ik me weer wat beter

”Op dat kleine beetje energie, waarvan jij denkt: oh, dat is maar dat kleine beetje, kan een wedstrijd gewonnen of verloren worden. Daarom zal een vechter daar nooit open over zijn.”

De warm-up: ‘Ik noem het geen fout, want het is een les’

Na een face-off komt in het leven van ‘The Machine’ ook nog steeds de warm-up. Nu niet meer voor zichzelf, maar met zijn vechters. Na wekenlange analyses op de tegenstander, intensieve trainingen te geven en streng te zijn op het voedingspatroon van zijn gents is het nu niet meer in zijn handen. Een mentale hulplijn die een fysiek randje heeft, is het laatste wat Lima zijn jongens kan bieden.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Alviar Lima (@alviarlima)

In de kleedkamer voor een partij wordt het gameplan nog één keer doorgenomen, wordt zijn vechter nog even verbaal opgepept voor zijn doel en speelt de buitenwereld geen rol meer. In diezelfde kleedkamer worden de spieren losgegooid en moeten alle combinaties er nu wel in zitten. De combinatie van aanmoedigen en spieren losgooien is de laatste hand die Lima kan toereiken om iemand naar de top te helpen. Deze handvatten zijn er om de beoogde doelen te behalen. Waar problemen je in het leven komen aanwaaien, is dat bij succes het tegenovergestelde. Daar moet je voor werken.

Welke aspecten uit het leven van ‘Lima de topsporter’ hebben je mentaal verder geholpen tijdens moeilijke periodes?

In het dagelijkse leven kun je, net als in de kickboksring, niet altijd winnen. Wat voor Lima altijd heeft geholpen, is om naar de positieve dingen in het leven te kijken. Er gaan simpelweg dingen mis en daar mag jij je klote over voelen. Erin blijven zitten is daarentegen nooit een optie. ”Gaandeweg heb ik geleerd: geef niet te veel energie aan de negativiteit, want dan blijf je erin hangen. Ik kon vroeger de hele dag buiten stress hebben, maar zodra ik op de mat kwam, kon ik alles loslaten. Als je dat eenmaal weet, kun je dat ook gebruiken.”

De manier om tegen problemen aan te kijken is voor hem dan ook belangrijk. Je moet deze kunnen ventileren; voor hem was die vorm sport. ”Oké, ik voel me niet lekker, dan ga ik nu trainen. Straks als ik klaar ben met trainen, kom ik wel weer in die negativiteit, maar dan voel ik me weer wat beter. Nu ik ouder ben, komt het allemaal terug. Ik gebruikte mijn sport gewoon om door te zetten.”

Zijn er momenten in jouw leven waarin je mentaal over jouw eigen grens bent gegaan en sterk zijn niet de juiste manier was?

Trainen en doorzetten is daarentegen niet altijd dé manier om alle touwtjes in handen te houden. ”Ik ben vader van drie kids, met één vrouw. Dat moet ik er even bij zeggen. Ik wou dingen bereiken voor mijn kids, dus om die dingen te behalen moest ik extra trainen en extra werken. Overdag ging ik sporten en ’s nachts ging ik werken. Als je overdag met de kids bent, aan het trainen en ’s avonds aan het werk; wanneer heb je dan nog tijd voor je vrouw?”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Alviar Lima (@alviarlima)

Hij en de moeder van zijn drie kinderen zijn niet meer samen als koppel. De les die Lima hieruit trekt, is dat je in het moment soms sneller moet beseffen dat je niet alles tegelijk kunt hebben. ”Ik noem het geen fout, want het is een les. Daarin heb ik geleerd: je kan niet alles tegelijk. Het gaat altijd ten koste van iets. Nu is het ten koste van mijn relatie gegaan. Ik heb drie kids die alles hebben en ik heb een sportschool. Dus ik heb geen spijt van dingen die ik op een bepaalde manier heb gedaan. Je kan in het leven niet alles hebben.”

Op wie of wat val je terug als jij het even niet meer weet?

Net als andere gents in de samenleving, vindt de ‘keiharde’ coach het wel moeilijk om terug te vallen op andere mensen of professionele hulp als hij het even niet meer weet. ”Persoonlijk heb ik één keer, op een leuke manier, bij iemand mijn problemen neergegooid. Ik heb verteld wat ik allemaal had meegemaakt. Dat heb ik destijds zo hard op mijn bord teruggekregen, dat ik dat daar nooit meer zal doen. Ik ben ook op een professionele manier, samen met mijn vrouw, naar een psycholoog gegaan. Dat heb ik ook later weer door haar terug op mijn bord gekregen. Persoonlijk zou ik dat nooit meer doen. Ik zou zelf nooit meer mijn hele hart luchten, als het ware. Ik heb wel zoiets van dat dat me ook sterk houdt.”

Voor mij zijn de sportschool en mijn werk iets waar ik alles kan loslaten

Hulp komt in het vocabulaire van Lima dan ook nauwelijks voor. Ondanks zijn eigen ervaringen wil hij wel meegeven dat terugvallen op mensen in jouw leven wel belangrijk is. ”Je moet als persoon wel kunnen vinden bij wie je dat doet. Dat is belangrijk. Ik kan hier op de sportschool niemand vinden bij wie ik mijn hart kan luchten. Op de sportschool ben ik degene waar mensen hun hart luchten. Je moet als persoon iemand vinden waar jij jouw hart kan luchten en waar je ook beschermd blijft.”

Hulp hoeft voor de mental coach van Rico Verhoeven niet altijd te zitten in praten. Dingen doen kan ook helpen om je beter te voelen of om op terug te vallen. ”Voor mij zijn de sportschool en mijn werk iets waar ik alles kan loslaten.”

De ringwalk: ‘Gewoon doorgaan met wat je doet’

Als je tegen meer dan 78 professionele tegenstanders hebt gevochten, heb je een jukebox aan nummers die je nog een keer opzwepen om je op te pompen voor het gevecht dat komen gaat. Tijdens de ringwalks van Alviar ‘The Machine’ Lima galmde vanzelfsprekend Hustlin’ van Rick Ross door de speakers, maar ook de danceklassieker Don’t Touch That Stereo van Marshall Masters.

Net als bij zijn eigen gevechten is de ringwalk het allerlaatste moment om nog te genieten en niet te hoeven presteren. Daarentegen is dat genieten van korte duur, want in die roes van nog geen drie minuten neemt Lima alles met het team aan de zijlijn door. Genieten is dan misschien ook niet het juiste woord voor dit moment, want in een paar minuten luidt de eerste bel en is het showtime. Daar moet hij scherp zijn en bijvoorbeeld Rico Verhoeven de juiste woorden en informatie geven. Die mag namelijk niet bezwijken onder de druk van duizenden mannen en vrouwen die hem toejuichen of uitfluiten.

Wat betekent het voor Alviar Lima om een sterke gentleman te zijn?

Een echte gentleman laat zich volgens ons niet plaatsen in hokjes, maar we willen ook graag weten wat Lima hieronder verstaat en het antwoord is duidelijk. ”Gewoon doorgaan met wat je doet. Of dat nu groot is of klein is. Je moet blijven doorgaan en een pad vinden in het leven waarvan je weet: oké, ik kan hierop blijven gaan.”

Op deze manier blijf je volgens de coach en voormalig vechter ook beter in staat om iets te bereiken. Materiaal en status zijn in zijn ogen dan ook niet veel waard. Het maakt je dan ook geen sterkere gentleman. ”Gaandeweg heb ik geleerd dat het niet gaat om het veel geld hebben. Het gaat erom dat je een pad bewandelt waar jij je goed in voelt. Eindstand gaat het om het goed voelen en geld gaat daar geen rol in spelen. Ik kan dat zeggen als 48-jarige, maar dat is moeilijk om tegen een 20-jarige te zeggen. Probeer in ieder geval dat pad te bewandelen dat je een goed gevoel geeft.”

Is een vechtsporter nu echt zo’n sterke en weerbare man die niet te raken is?

Zelf was Lima in de ring bijna onaantastbaar, maar net als bij Nico Horta en Luis Tavares is er ook een kant die we niet vaak zien. De gevoelige kant en waarom deze niet zichtbaar is, komt mede door de wereld waarin zij werken. ”We zijn niet allemaal van steen, maar als vechter wil je dat niet laten zien. Het wordt tegen je gebruikt. Die kwetsbaarheid bestaat wel, want we zijn allemaal mensen. De vechters willen dat liever niet laten merken.”

Toch gebeurt het wel en vindt hij de veranderingen binnen de sport een goede ontwikkeling. Zelf zou hij dat niet zomaar doen. ”Wat ik ook apart vind, is dat Rico een boek heeft uitgebracht over zijn leven. Die was wel heel open daarover. Ik zou dat persoonlijk niet kunnen. Ik vind het goed dat zulke dingen gebeuren, want hij is een groot voorbeeld. Hij laat toch zien dat we allemaal breekbaar zijn en dat we allemaal een rugtas hebben. Ik ben ook wel trots op dat iemand die je kent en die zo groot is, dat hij toch een boek hierover opent.”

Het gevecht: ‘Neus in, mond uit’

In drie of vijf rondes wist Lima zelf vaak aan het langste eind te trekken en nu hij jongens onder zich heeft vechten, wil hij hetzelfde. Na de ringwalk is het dan ook showtime voor zijn atleten en die staan er tussen de touwen alleen voor. Nadat Alviar het bitje heeft geplaatst, de vechter nog wat laatste instructies heeft meegegeven en zelf zijn plek heeft ingenomen achter de touwen, klinkt de eerste bel. In de aankomende rondes is het kijken of zijn vechter naar hem heeft willen luisteren en hoe hij zijn foutjes herstelt.

Perfectie bestaat dan ook niet. Tijdens een wedstrijd van drie of vijf rondes van drie minuten kan geen enkele vechter schadevrij de ring uitstappen. Het kortstondige vuistgevecht waar twee mannen voluit gaan, lijkt dan ook erg op het echte leven. De lessen die tussen de vier touwen worden gedoceerd, neemt de trainer mee naar het dagelijkse leven.

Wanneer heeft ‘sterk zijn’ Lima juist geholpen?

Dat het doorzetten, niet focussen op negativiteit en een gekozen pad bewandelen belangrijk is, bewijst Lima met zijn behaalde successen. Niet alleen financieel, maar ook persoonlijk. De no-nonsensementaliteit die Alviar in zijn leven gebruikt, is dan ook nog steeds de drijfveer om elke dag sterk aan de dag te beginnen. ”Nog steeds helpt het me nu. Ik train in de sportschool de mensen en dan weten ze dat als we hier weggaan, ik ga werken. Tot de volgende ochtend 06:00. Nu is het 13:00 en sta ik weer hier om een interview te doen. Dan zeggen mensen soms: ‘Je blijft wel altijd doorgaan.’ Dat geeft mij dan weer energie.”

Dat bewijst dat je mentaal en lichamelijk sterk bent. Daar blijf ik energie uithalen

Ook tijdens zijn herstel na een operatie aan zijn heup werkte het doorzetten beter voor Lima dan in een hoek te gaan zitten. Hij gelooft dan ook dat je soms sterker bent dan jij denkt. ”Ik ben twee jaar geleden aan mijn heup geopereerd. De dag later stond ik alweer te stofzuigen hier in de sportschool. We maken er grapjes over, maar ik ken mensen die moesten een half jaar tot een jaar revalideren. Ik ben de volgende dag alweer de sportschool aan het stofzuigen. Mocht eigenlijk niet, maar dat bewijst dat je mentaal en lichamelijk sterk bent. Daar blijf ik energie uithalen.”

”Je moet leren dat jij uit dat soort dingen, uit positiviteit, energie moet halen in plaats van negativiteit. De negativiteit was mijn heup. Ik heb bijna drie jaar kreupel rondgelopen. Ik ben geopereerd en ben meteen weer doorgegaan met lesgeven. Dus dat is de positiviteit van het doorgaan.”

Wat had je zelf graag eerder geweten in moeilijke periodes?

Als we Lima moeten geloven, dwing je in jouw leven geluk zelf af en ondanks tegenslagen moet je wel proberen voor jouw dromen en doelen te blijven strijden. Hij geeft wel toe dat zijn manier niet per se de beste manier is om gelukkig en evenwichtig in het leven te staan. ”Ik heb een aantal verkeerde stappen gemaakt in mijn leven. Ik heb er geen spijt van, want dat helpt niet. Alles in mijn leven heeft me gebracht waar ik nu ben en ik ben gelukkig nu. Tuurlijk willen we altijd dingen anders doen, maar ik zit superlekker in mijn vel. Alles wat je hebt meegemaakt, dat heeft je gemaakt. Leer ervan en laat het niet weer gebeuren.”

Je moet dingen meemaken om ervan te leren en als je dingen niet meemaakt, kun je er niet van leren.

Hij wil daarentegen niet te diep op zijn geluk ingaan, want in de Kaapverdiaanse cultuur gelooft hij wel in een soort levenslot. ”Ik ben nu supergelukkig. Het is bij ons een voodoo om dat zo te zeggen, maar ik heb mezelf aangeleerd: ook al ben ik niet gelukkig, iemand anders heeft het minder dan ik.”

Wijsheid komt met de tijd is een veelgehoord cliché en ‘The Machine’ kan dit bevestigen. ”Je weet pas achteraf wat je in het verleden ‘goed’ of ‘fout’ hebt gedaan. Je moet dingen meemaken om ervan te leren en als je dingen niet meemaakt, kun je er niet van leren. Wat ik wel wil zeggen, is om dingen om je heen te creëren waar je eventueel op kan terugvallen. We kunnen niet bij iedereen ons hart luchten. Je kunt mensen in hokjes plaatsen en daaruit kiezen bij wie jij wat kwijt kan.”

Als het even niet lukt, hoe vindt Alviar ‘The Machine’ Lima dan toch de motivatie om door te knokken?

Als je de sportschool van Alviar Lima betreedt, is een van de eerste dingen die hij je wil meegeven: inademen met jouw neus en uitademen via jouw mond. Dat is niet alleen een conditionele partytrick voor meer zuurstof in de ring, maar ook om mentaal even te herstellen. ”Neus in, mond uit. Als iets niet gaat, neus in, mond uit, denk daaraan en ga weer door. Als jij tegenslag hebt en je gaat daarbij zitten, dan blijft het komen. Wanneer jij neus in, mond uit doet en je gaat weer door, dan valt het weer mee. Mensen zeggen: ‘Ja, Lima, ik was gisteren aan het werk en het ging kut. Toen kwam je toch in mijn hoofd. Neus in, mond uit en weer door.’ Dan lachen we erom, maar hij heeft het wel gebruikt.”

Niet alleen in zijn eigen sportschool werkt de ademhalingsoefening. Ook Rico Verhoeven kent de techniek. ”Als ik met Rico bezig ben, hoef ik alleen maar naar hem te kijken en mijn neus en mond te bewegen. Stel dat hij een ronde niet goed heeft gevochten en hij komt naar de hoek en zijn houding is negatief met zijn armen omlaag. Dan hoef ik alleen maar de beweging te doen. Hij gaat dan meteen rechtop staan en dat zijn allemaal dingen die we toch in het leven meenemen. Sport is daar een klein ding in, maar in het leven kun je dat meepakken. Neus in, mond uit en weer door.”

Na het gevecht: ‘Iedereen heeft wel een rugtas’

Na het klinken van de laatste bel of meerdere slagen die een knock-out even aanzetten, is het gevecht voorbij. Het is nu tijd voor de beslissing. Het deel dat in de handen van Lima en zijn vechter ligt, is voorbij en de toekomst ligt nu in de handen van een jury. De ringspreker is hier de man met de hamer en pakt beide mannen bij de bokshandschoen. De winnaar mag zijn arm in de lucht houden en de verliezer moet terug naar de tekentafel.

De uitkomst is belangrijk voor een kickboksveteraan als Alviar Lima, maar het draait bij kickboksen niet alleen om gejuich, applaus en een gouden beker. In het leven van alledag kun je namelijk ook niet altijd winnen. Het omgaan met tegenslagen is dan ook belangrijk en bij het kickboksen is de tegenstander vaak de eerste die even een arm om je heen slaat. Het gaat er niet om hoe je begint, wat je tussendoor doet en zelfs niet hoe je eindigt. Wat belangrijk is, is hoe je doorpakt tussen al deze momenten door.

Wat helpt jou concreet tijdens mentaal zware periodes?

Ondanks dat Lima nu supergelukkig is met zijn leven, heeft de gentleman ook wel eens mindere periodes. ”De sportschool en mijn werk. Wat ik heel erg geleerd heb in de jaren is dat je als persoon moet leren: waar laat ik wat los? Het is wel belangrijk dat je niet op de verkeerde plekken wat loslaat, want dan krijg je het echt terug op jouw bord.”

Is er ook iets wat absoluut niet helpt in zulke moeilijke fasen?

Hulp kan voor iedereen iets anders zijn en Lima weet dat wat voor hem werkt, misschien niet voor andere mannen werkt. ”Voor mij was het praten erover. Dat hielp absoluut niet, maar dat is per persoon anders. Wat je moet leren, is wat wél helpt. Als je leert wat wel helpt, dan weet je al: oké, ik moet daar niet in blijven hangen.”

Puntje bij paaltje komt het neer op weten waar je goed in bent en blijven doen waar je goed in bent

Positiviteit is ook een belangrijke manier om steviger in jouw schoenen te staan. Negativiteit heeft namelijk nóg nooit iemand verder geholpen, stelt hij. ”Wat ik merk, is dat een hoop mensen negativiteit in zich hebben. Toch vallen ze steeds terug in die negativiteit. Terwijl ze weten: als ik rechts ga, dan beland ik daar en dan blijf ik daar. Toch gaat de mens dan toch weer rechts. We weten allemaal wat we goed doen en wat we niet goed doen. Toch is het makkelijker om te gaan handelen naar wat we niet goed doen, dan naar wat we goed doen.”

Hij vindt dan ook dat je in jezelf moet geloven en jezelf niet altijd té serieus moet nemen. Je bent genoeg zoals je bent. ”Anders hadden we allemaal kampioenen en waren we allemaal specialisten. Puntje bij paaltje komt het neer op weten waar je goed in bent en blijven doen waar je goed in bent.”

Wat zou jij jonge mannen willen meegeven die het mentaal moeilijk hebben?

Als coach en ervaringsdeskundige weet ‘The Machine’ aan beide kanten hoe het is om te gaan met druk. Die heeft hem gemaakt tot wie hij vandaag de dag is. Het advies dat hij uit zijn levensloop kan meegeven, is om door te zetten, ook wanneer het moeilijk wordt. Als het echt niet gaat, moet je ook doorzetten, maar wel op een andere manier. Dan is doorzetten professionele hulp zoeken om uit de put te kruipen. ”Zoek de juiste mensen waar je het erover kan hebben. Dat kan een professioneel iemand zijn, bijvoorbeeld een psycholoog. Of iemand met veel ervaring. Iemand in jouw omgeving die gewoon ervaring heeft.”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Alviar Lima (@alviarlima)

In de ogen van Lima hoeven dat ook geen vrienden te zijn. ”Oudere mensen hebben wel ervaring. Jonge mensen zijn eigenwijs. Toen ik jong was, luisterde ik naar die ouwe en dacht: die heeft geen gelijk. Puntje bij paaltje zijn dat wel de mensen die jou kunnen uitleggen hoe iets zit. Aan jongere mensen zou ik toch wel adviseren: ‘Praat met mensen, maar niet alleen praten met mensen. Probeer ook te luisteren naar die mensen, want mensen met ervaring hebben sommige paden al bewandeld.’ Die weten wel waar ze over praten.”

Je kunt bij iedereen je problemen voorleggen, maar jij moet je problemen zelf fiksen

De kanttekening die hij hierbij maakt, is dat je die beschikbare ouders of oudere mensen in jouw omgeving wel moet hebben. Die relatie werkt namelijk niet alleen vanuit de kant die het even wat moeilijker heeft. ”Wij als ouderen moeten onszelf wel beschikbaar stellen. Stel dat je erover wil praten, dan weet je waar ik ben. Ze moeten uiteindelijk zelf hun pad bewandelen. Trek wel aan de bel en weet bij wie je aan de bel moet trekken.”

Als Alviar Lima één ding mocht zeggen tegen iemand die alles alleen probeert te dragen, wat is dat?

In een ideale wereld zou Lima iedereen graag gelukkig zien, maar hij weet ook dat dit niet mogelijk is. Het leven gooit soms dingen naar je toe waarop je niet bent voorbereid. De coach vindt dat je er wel altijd zelf iets aan kunt proberen te doen. Met een matige voorbereiding kun je namelijk ook een gevecht winnen. Ook buiten de ring. ”Je kunt bij iedereen jouw problemen voorleggen, maar jij moet jouw problemen zelf fiksen. Dat is moeilijk, want het is moeilijk om dingen te fiksen. Je moet het wel proberen, want iedereen heeft altijd wel problemen.”

”Als je dat een beetje kan leren en voldoening leert te halen uit de kleine dingen, dan denk ik dat dat je wel helpt. Zoek iets waar je voldoening uithaalt. Niet te groot in het begin, maar wel groot denken. We moeten voldoening halen uit het pad dat we bewandelen. Probeer een pad te vinden dat je gaat bewandelen en daar voldoening uit te halen. Zolang je voldoening uit het kleine pad weet te halen, moet dat grote pad ook wel te halen zijn.”

Het onzichtbare gevecht…

@thegentculture • ‘We moeten voldoening halen uit het pad dat we bewandelen’ – Alviar Lima 🤵🏼‍♂️ • Op de mentale gezondheid van mannen lijkt anno 2026 nog steeds een taboe te rusten. De cijfers liegen er dan ook niet om en ruim 2,8 miljoen volwassen Nederlandse mannen kampen met mentale problematiek in de vorm van depressie of angst. The Gent Culture dook in de wereld van het professionele kickboksen om in gesprek te gaan met prominente gezichten uit deze wereld die draait om hardheid, discipline en kracht. • In dit eerste deel van ‘Het Onzichtbare Gevecht’ spreken we met Alviar Lima. Ex-wereldkampioen en tegenwoordig mental coach van Rico Verhoeven. Met de Rotterdammer praten we over het beeld van onoverwinnelijk zijn, wat je kunt doen als het moeilijk wordt en hij geeft je een tip waar je zelf misschien iets aan hebt voor de rest van jouw leven. • Het volledige interview lees en bekijk je op www.thegentculture.nl of via de link in onze bio! 💥 —— 🤝🏼: Alviar Lima ✍🏻: @DionRoessen 📸: Anna Petra Talsma #TheGentCulture #AlviarLima #MentalCoach #MentaleGezondheid #RicoVerhoeven ♬ Lofi Relax Chillout – Goodvibes

Lees via deze link ook het onzichtbare gevecht van:
– GLORY-vechter Nico ‘Big Sexy’ Horta: ‘Durf hulp te vragen, je hoeft niet alles alleen te doen’
– GLORY-vechter Luis ‘The Infamous’ Tavares: ‘Het is niet zwak als je hulp gaat zoeken’

Credits & verantwoording

Dit portret is geschreven door Dion Roessen, met dank aan Alviar Lima. Fotomateriaal afkomstig van Anna Petra Talsma.

Het bericht Het onzichtbare gevecht van Alviar Lima: ‘We moeten voldoening halen uit het pad dat we bewandelen’ verscheen eerst op The Gent Culture.

Het leven van een professionele kickbokser is vaak repetitief, gedisciplineerd en op veel punten eentonig. Daarentegen kan ook bij deze beroepsgroep de boog niet altijd gespannen staan. Wanneer er na het harde werk tijd over is, wordt er ook ontspanning gezocht. Voor GLORY-vechter Nico Horta betekent dat een avond de slingers ophangen tussen ritmische housebeats, felle laserstralen en zijn ledematen slijten op de dansvloer in plaats van de kickboksring. Vóór zijn gevecht op de kaart van GLORY 107 spreken we de Rotterdammer en vragen we hem wat hij gaat doen ná zijn gevecht. Een concreet plan is er nog niet, maar als we hem vragen of hij mee wil naar Audio Obscura, pakt hij zijn agenda erbij en ruimt hij deze leeg om samen met The Gent Culture de Van Nellefabriek onveilig te maken tijdens koningsnacht.

De bijbehorende beelden van deze reportage en het interview zijn te vinden op de Instagram van The Gent Culture. Het volledige storyverslag bekijk je via deze link!

Koninklijk ontvangst

Aangekomen bij de Van Nellefabriek is het al druk en rijden de Ubers af en aan om ladies en gents uit het gehele land af te zetten bij een van de bekendere dancefeesten in Nederland. Wij vormen hier geen uitzondering op en als we het terrein betreden, horen we de ritmische bas al door de voormalige tabaksfabriek dreunen. Naast trillend raamwerk is het ook fijn dat we onze zonnebril niet thuis hebben laten liggen. De felle en veelkleurige laserstralen lijken namelijk door de betonnen muren heen te komen en in combinatie met rookmachines ontstaat een setting waar de dagelijkse sleur even verdwijnt en de bezoekers kunnen ontspannen in een eigen wereld. Als we de ingang van de fabriek naderen, lopen we tegen een muur van gezelligheid aan.

De ladies en gents in de rij hebben net als Nico Horta en The Gent Culture zin in een gezellige avond vol feest en housemuziek. Dat laatste moet dan ook wel goedkomen, want een van ’s Nederlands bekendste dj’s, Franky Rizardo, zal de avond afsluiten. Zover is het nog niet. Wanneer we de rij overleefd hebben, stappen we binnen in een kleurrijke setting en begint het feest pas echt. Waar Nico normaal al aardig kan bewegen in de kickboksring, blijkt hij ook hierbuiten een ster. Ritmische vuistslagen in de lucht mogen dan ook niet ontbreken en bij het naderen van de zaal wordt de kickbokser vanuit alle hoeken ook koninklijk ontvangen. Een foto met het zwaargewicht mag dan ook bij menig bezoeker niet op hun filmrol ontbreken om hun avond compleet te maken.

Meditatiecentrum Audio Obscura

Bij het betreden van de zaal vragen we aan Nico waarom hij kiest voor een feest zoals Audio Obscura en wat hem aantrekt tot zo’n bekend housefeest. Hij denkt hier even over na en tussen het dansen door vertelt hij: ”In vergelijking met andere clubnachten straalt Audio Obscura toch wat meer een festivalervaring uit. Mede door de grote namen, de locatie, de aankleding en het feest zelf.” Het marketingverhaal van deze organisatie klopt dan ook met de werkelijkheid als we Nico mogen geloven.

Omringd door de andere bezoekers worden we meegenomen in een bijna spirituele setting die de nachtcultuur belichaamt zoals deze bedoeld is. In de Van Nellefabriek lijkt het een utopie van vrolijke mensen die samen een doel hebben: het hebben van een leuke avond en stoom afblazen. Op een enkeling na danst de zaal tune na tune de tijd weg. De ladies en gents die niet bewegen, nemen de totaalervaring meditatief in zich op of zijn druk met elkaar bezig.

‘Van dansen in de ring, naar lekker naar je zin’

We zien hier simpelweg iets ontstaan wat in een polariserende samenleving ontbreekt: eenheid. Vanuit alle achtergronden zijn mensen met elkaar in gesprek, delen ze hun kauwgom, dansen vreemden hand in hand, wordt de liefde gevierd en maakt het niet uit wie of wat je bent. Alhoewel, dat laatste is natuurlijk niet helemaal waar. Nico mag tijdens een avond als deze namelijk vaker dan één keer op de foto met een fan. We maken gekscherend de opmerking: ”van dansen in de ring, naar lekker naar je zin.” Nico lacht en zegt: ”Ja, dat hoort er gewoon bij.” Toch laten die kleine fotomomenten tussendoor ook iets zien dat wij enkel kunnen omschrijven als erkenning van de ander. Simpel en oprecht. Ondergetekende kan het dan ook niet laten om zelf een plaatje te laten schieten met de kickbokser in een avond waar zij samen de nachtcultuur vieren.

Viering van de nachtcultuur

Als de avond vordert, wisselen de diskjockeys zich in rap tempo af. De gehele timetable wordt volgens planning afgewerkt. Nadat femme fatale met de plaatjes DAF en techhouse-goeroe Jay de Lis klaar zijn, neemt ROSSI. plaats achter de decks in de Van Nellefabriek. Wanneer hij zijn set start, is het publiek al aardig opgewarmd. We zien de eerste knieschijven en ellebogen al verzuren, maar dat mag de pret op deze avond niet drukken. De remedie blijkt hier, net als in de kickboksring, simpel: doorzetten en pas stoppen als de laatste bel heeft geklonken. Niet alleen de pre-party van de verjaardag van onze koning wordt gevierd, ook de nacht en alles wat hierbij komt kijken.

Samen met Nico zitten we dan ook in de spreekwoordelijke championship rounds en vragen we hem waarom hij de nacht belangrijk vindt. ”Belangrijk is misschien niet het juiste woord. Het is daarentegen zeker wel genieten op een avond zoals deze. Van begin af aan tot de laatste seconde is het lekker ontspannen en losgaan. Dat is meestal toch wel wat makkelijker ’s nachts te verwezenlijken dan overdag”, zegt hij glimlachend met een baco in de hand.

Hier mag je dansen zoals je wil, leer je nieuwe mensen kennen, kun jij je wat gewaagder tonen en alle aspecten van jezelf laten zien. In het holst van de nacht voel je je toch iets zelfverzekerder, omringd door gelijkgestemden

Het is dan ook niet de eerste rodeo van Nico en als fervent bezoeker van dancefeesten en clubavonden kent de topsporter de nachtcultuur op zijn duimpje. Wat voor hem belangrijk is aan deze leefwereld is dan ook zo klaar als een klontje: ”De nachtcultuur is belangrijk voor de samenleving, want dit is waar men zich kan laten gaan. Hier mag je dansen zoals je wil, leer je nieuwe mensen kennen, kun jij je wat gewaagder tonen en alle aspecten van jezelf laten zien. In het holst van de nacht voel je je toch iets zelfverzekerder, omringd door gelijkgestemden.”

Franky Wizardo en ritmische magie

Om het niet té filosofisch te maken, sluit hij luchtig af terwijl de aankondiging van Franky Rizardo door de zaal klinkt: ”Wat is er fijner dan een avondje stappen? Na het feesten werk je nog even een vette hap naar binnen, kom je voldaan thuis en ga je opgefrist lekker je nest in.”

We mogen hier dan wel samen met Horta zijn, we zijn niet alleen voor en met hem op de locatie aanwezig. De headliner van deze avond is namelijk Franky Rizardo. Wanneer Franky Wizardo, zoals deze tovenaar met de klanken in de scène wordt genoemd, zijn platen begint te draaien, raakt de zaal in een euforische staat.

Clubavonden zijn zeker duurder geworden en uitgaan in het algemeen ook. Daarentegen moet je soms gewoon even stoom afblazen

Je zou bijna zeggen dat geen bedrag in de wereld hiertegenop kan. We willen dan ook van Nico weten of het financiële plaatje opweegt tegen hetgeen dat je ervoor terugkrijgt: ”Clubavonden zijn zeker duurder geworden en uitgaan in het algemeen ook. Daarentegen moet je soms gewoon even stoom afblazen. Het is fijn om je te begeven onder de mensen en je mee te laten slepen door de muziek met de daarbijbehorende ambiance. Thuiszitten neemt dit namelijk nooit met zich mee. Als dat dan iets meer kost dan jaren geleden, moet je dat maar voor lief nemen.”

Het antwoord resoneert met de hele zaal. Wanneer Franky Rizardo zijn bekende plaat Shinjuku live inzet, is de ruimte niet meer te houden. Je kunt deze track thuis opzetten, maar met al deze mensen om je heen krijgt hij een compleet andere lading. In koor beweegt de zaal mee en mompelt: ”Get all down, get all down. Tududu dududududu tududu tududum.”

@thegentculture • Franky Rizardo draaide gisteren @Audio Obscura volledig plat en met SHINJUKU heeft hij misschien wel dé houseplaat van 2026 in handen. Meer over de release check je op onze website! ☄️ —— #FrankyRizardo #AudioObscura #TheGentCulture #TGC #SHINJUKU ♬ origineel geluid – The Gent Culture

Heet, vochtig en feestelijk Audio Obscura

Met oorsuizen en nog wat goudgele versnaperingen dansen wij verder de nacht in. Het is aan het eind van de avond heet, vochtig en feestelijk. Iedereen die aanwezig is, weet namelijk dat de utopie van vrolijke mensen die één worden dadelijk weer voorbij is en het echte leven daarna weer verdergaat. Nico ook en voor de laatste rondes wordt nog één keer flink ingeademd om de voetjes energierijk van de vloer te gooien. Samen met de topsporter genieten we van hetgeen dat we de nachtcultuur noemen en bij elke bekende plaat zingen we luidkeels mee. In het normale leven zou menig gent dit gênant kunnen vinden, maar wanneer er hard gewerkt wordt, moet er ook ontspannen worden.

De boog die normaal altijd gespannen staat, is nu even los en samen dansen we door tot het einde van de nacht. Als de stekker uit de geluidsinstallatie wordt getrokken, Franky Rizardo het klappen in ontvangst heeft genomen en de normale tl-verlichting aanspringt, is het tijd om richting de uitgang te vertrekken. Onder begeleiding van onze gent zoeken we de uitgang op.

Afterparty met MC Deken en DJ Kussen

Onderweg horen we de mensen om ons heen nagenieten en met krachtzinnen als ”dit was echt een gigantische avond”, ”ik ga zo lekker op dit soort feestjes, jezus” en ”yo bro, dalijk doen we nog een afterparty bij mij thuis”. We vragen aan de GLORY-vechter hoe hij de avond heeft ervaren. Met twee blije ogen en een grote glimlach vertelt hij ondergetekende: ”Ik heb van begin tot eind een geweldige ervaring met heerlijke muziek, leuke mensen en een goede sfeer. Aankleding van de venue was precies wat je verwacht bij zo’n feest. Niet te veel poespas, maar goeie speakers, mooie verlichting en niet te vergeten mooie mensen. Je ontkomt er niet aan om op dingen te moeten wachten met zoveel mensen aanwezig, maar nergens had ik het gevoel dat het te lang duurde. Tijdens het wachten kon je ook een gezellig praatje maken met iedereen om je heen.”

Dat laatste doen we dan ook nog even en tijdens het wachten op onze Uber gloeien we na van dit avondje stappen. De volgende halte is in chronologische volgorde voor ons beiden een vette snack, douche, trainingspak en deken. De laatste halte is Club Bed met MC Kussen en DJ Deken. Klaar om weer terug te keren naar de normale wereld of om in houseterminologie te blijven: Back to Life.

Deze journalistieke reportage van The Gent Culture is gemaakt in samenwerking met Nico Horta. Wil je nu meer van dit soort verhalen en niets meer missen van onze content? Vergeet ons dan niet te volgen op social media via deze link!

Het bericht Een avond nachtcultuur met The Gent Culture en Nico Horta bij Audio Obscura verscheen eerst op The Gent Culture.

---

Royale prijs voor de Pop

Achteraf gezien is het verrassend dat een merk als Audemars Piguet, dat normaliter uurwerken verkoopt die beginnen rond € 30.000, de samenwerking met Swatch is aangegaan. In aanloop naar de release van de gewilde Royal Pop loopt het al compleet uit de hand. Online wordt een stormloop op de horloges al gesuggereerd. De twee merken zetten toch door. Op de dag van de wereldwijde lancering staan mensen al uren in de rij als de Swatch-winkels sluiten. Online zien we dan ook beelden van beveiligers die ingrijpen, teleurgestelde fans en moeilijke discussies. Bij sommige filialen moeten onze vrienden in het blauw zelfs aantreden om de orde te herstellen.

@nosstories Het is te onveilig voor klanten en het personeel zeggen de winkels. #royalpop #Swatch #NOsstories ♬ origineel geluid – NOS Stories

Als gevolg van deze totaal uit de hand gelopen lancering is het horloge in Nederland niet verkocht. Dat laatste gaat voorlopig ook nog niet gebeuren. De modellen zijn uit de winkels gehaald en naar een veilige locatie gebracht. De reden hiervoor is dat het onveilig is voor klanten en personeel in de winkel.

Online jacht geopend

Nu het horloge niet meer in de fysieke winkels te verkrijgen is, blijven er nog maar twee plekken over om deze snel te scoren: Marktplaats en Vinted. Uit de cijfers die Marktplaats deelt met RTL Nieuws blijkt dat de jacht op het verkrijgen van de Royal Pop is geopend. Op zaterdag is er 199.232 keer naar het horloge gezocht. Ook in de dagen hierna lijkt de hype niet opgehouden. Op 17 mei zijn er nog steeds 111.000 zoekopdrachten. Dit terwijl een week eerder, op 11 mei, nog maar 3000 keer gezocht is op het woord ‘Swatch’.

Volgens het platform wordt de gehele top-20 gedomineerd door zoekopdrachten naar de Royal Pop of varianten hierop. Naast Marktplaats is de andere online tweedehandswinkel Vinted een plek waar veel mensen zoeken naar het zakhorloge. In een reactie aan RTL Z laat het platform weten dat het horloge in de top 10 van meestgezochte zoektermen staat.

Woekerprijzen Swatch x. Audemars Piguet-horloges

Als we de Financiële Begrippelijst doorspitten en zoeken naar het woord woekerprijs, krijgen we de volgende uitleg van de term: woekerprijzen zijn onredelijk hoge, exorbitante bedragen die voor een product of dienst worden gevraagd. De verkoper maakt hierbij misbruik van de situatie, bijvoorbeeld bij grote schaarste of een plotselinge vraag om disproportioneel veel winst te maken. De uitleg had niet beter kunnen aansluiten bij de huidige situatie en op Vinted en Marktplaats is er van enige schaamte dan ook geen sprake.

Top 5 prijzen Swatch x. AP Royal Pop: Vinted

Op het moment van schrijven staan de advertenties natuurlijk niet vast, maar om een beeld te geven van de exorbitante prijzen die voor het horloge van Swatch worden gevraagd, hebben we een lijstje gemaakt.

Top 5 prijzen Swatch x. AP Royal Pop: Marktplaats

Op het moment van schrijven staan de advertenties natuurlijk niet vast, maar om een beeld te geven van de exorbitante prijzen die voor het horloge van Swatch worden gevraagd, hebben we een lijstje gemaakt.

---

Geen gadgets & gear meer missen voor de gentleman van vandaag? Vergeet ons dan niet te volgen op de socials via deze link. 

---

Het bericht Audemars Piguet x Swatch Royal Pop horloges voor bizarre prijzen online te koop verscheen eerst op The Gent Culture.

Een bekend cliché is dat Duitsers geen grappen maken, maar de Zweden blijkbaar ook niet. Op 1 april 2026 maakte de woongigant bekend een Zweedse gehaktballetjeslolly te gaan verkopen, maar omdat er op deze dag wel meer marketingstunts worden verspreid, bleef het bij een grap. De vraag naar deze vleeslolly was daarentegen zo groot dat het concern heeft bedacht om het echt op de markt te brengen. Het grootste voordeel van de lolly is dat klanten hem niet zelf in elkaar hoeven te flansen.

Lees hier ook hoe YouTuber LabCoatz het 139 jaar oude mysterie rondom het Coca-Cola recept wist te kraken: YouTuber kraakt 139 jaar oude geheime recept Coca-Cola met wetenschappelijk bewijs

Zweedse gehaktballetjeslolly IKEA

Achter de schermen zijn de Zweedse werknemers druk bezig met het draaien van de ballen voor deze lolly. IKEA brengt tijdens Midsommar ongeveer een miljoen lolly’s op de markt. Het aandeel dat naar ons land zal worden verscheept, is nog onbekend. Als je niets te doen hebt op 20 juni 2026, moet je naar Eindhoven afreizen om de lolly te scoren. Deze wordt niet verkocht, maar uitgedeeld aan een paar gelukkige fijnproevers. Naast de smaak van Zweedse gehaktballetjes, zal ook de smaak van vossenbessensaus in het snoepgoed verwerkt zitten.

Gordon Ramsay zal op het moment van schrijven waarschijnlijk tegen een hartaanval aanzitten. Dat mag de pret bij IKEA niet drukken. ”Op 1 april nodigden we mensen uit om zich een gehaktballolly voor te stellen. We konden het niet laten om een stap verder te gaan na de enthousiaste reacties. Samen met Chupa Chups brengen we nu een speelse versie van dat idee tot leven. Het is een leuke manier om onze liefde voor eten te vieren en te laten zien dat zelfs een simpele grap kan uitgroeien tot iets echts dat mensen op verrassende manieren samenbrengt”, zegt commercieel manager Javier Quiñones.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door IKEA Nederland (@ikeanederland)

Ook de marketingmanager van Chupa Schups, Martin Hofling, lijkt zijn geluk niet op te kunnen. In het persbericht laat hij weten: ”Toen IKEA ons uitnodigde om een lolly te ontwikkelen geïnspireerd op hun iconische Zweedse gehaktbal, waren we meteen geïnteresseerd. Deze limited edition is onze speelse ode aan een smaak die wereldwijd met IKEA wordt geassocieerd. Opnieuw bedacht op de unieke manier van Chupa Chups.”

Om geen enkele ‘culinaire delicatesse’ meer te missen moet je ons ook even volgen op jouw favoriete social media-kanaal. Om het makkelijk voor jou te maken klik je even hier!

Het bericht IKEA en Chupa Chups lanceren Zweedse gehaktballetjeslolly in beperkte oplage verscheen eerst op The Gent Culture.

Op de redactie van The Gent Culture wordt menig weekend gevuld met een leuke clubnacht, goed festival of goudgele versnapering in een bruine kroeg. Deze drie vormen van stoom afblazen lijken vanzelfsprekend, maar staan onder druk. De cijfers voor de nachtcultuur geven dan ook een somber beeld voor iedereen die werkzaam is in de beroepsgroep of als een puristische liefhebber deze bezoekt. Achter die cijfers schuilt alleen meer dan enkel statistieken. Tijdens Audio Obscura in de Van Nellefabriek in Rotterdam spreken we verschillende bezoekers die laten zien hoe die verschuiving in de echte wereld wordt ervaren.

Wil je nu nooit meer wat missen van The Gent Culture? Vergeet ons dan niet volgen op jouw favoriete social media via deze link!

Clubcrisis in cijfers

De tijd dat enkel de decibelmeter in het rood stond, is voorbij en onze journalistieke penvrienden bij De Volkskrant doken in de cijfers van deze clubcrisis. Volgens de krant en databank Locatus daalde het aantal nachtclubs in de afgelopen tien jaar met 45 procent. Het totale aantal nachtclubs staat op het moment van schrijven op 182 stuks; in 2016 waren dit er nog 327. Naast een daling van het aantal clubs zien zij ook dat het aantal kroegen in diezelfde periode daalde van 6800 naar 2200. Een daling van nét geen 70 procent. Verder schetsen ontwikkelingen binnen de dance- en nachtcultuur dan ook geen beter beeld.

Het beroemde Perron in Rotterdam sloot in april van dit jaar zijn deuren na vijftien jaar als bakermat van de Nederlandse technoscene te hebben gediend. Ook nieuwere gezichten binnen de scene zoals Club KIKI in Leiden, dat vier jaar open was, zet de lasershow en stereo in 2026 voorgoed uit. In de festivalbranche is het niet veel beter en bekende namen als Amsterdam Open Air, STRAF_WERK en Pleinvrees zullen niet meer terugkeren. Naast deze ontwikkelingen brengt ook Het Grote Uitgaansonderzoek van Trimbos de dalende trend in beeld.

Onder 4800 jongeren tussen de 16 en 35 jaar oud is het wekelijkse clubbezoek gehalveerd. Van 24% in 2020 naar 13% in 2023. Het kroegbezoek daalde in dezelfde periode van 48% naar 25%. Die daling is net als de bovenstaande cijfers niet te koppelen aan één oorzaak, maar aan een stapeling van meerdere factoren. Zowel het CBS als de ING-bank meldt dat de prijzen in de horeca de afgelopen jaren sterk zijn gestegen door inflatie, hogere energieprijzen en duurder personeel. Verder wijst ook de afname in alcoholgebruik onder jongeren op een bredere verschuiving in het uitgaansgedrag. Het aandeel 18- tot 25-jarigen dat maximaal één glas alcohol per dag drinkt, een indicatie voor lager alcoholgebruik, steeg van 26 procent in 2014 naar 37 procent in 2024.

Werkelijkheid op Audio Obscura

Hoewel de cijfers, rapporten en gesloten clubs een somber beeld schetsen van de nacht, voelt de werkelijkheid rooskleuriger. In de Van Nellefabriek in Rotterdam, tijdens Audio Obscura, is de nacht nog altijd gevuld met mensen die bewust kiezen om er te zijn. De hogere ticketprijzen, duurdere alcoholische versnaperingen en prijzige lockers lijken geen rol te spelen als zij hier zijn. Het nachtleven is dan ook niet verdwenen, maar selectiever geworden. Tussen de oogverblindende lichtshows, housemuziek van headliner Franky Rizardo en de grote drukte spreken we voor en na het festival bezoekers over wat uitgaan vandaag de dag nog betekent.

Alexandra Jue: ‘Ik merk dat feesten op mijn 28ste steeds meer een bewuste keuze wordt’

Na het feest in de Van Nellefabriek spreken we de 28-jarige Alexandra Jue, die niet alleen werkzaam is in de nachtcultuur, maar deze ook graag bezoekt. Op de vraag hoe zij koningsnacht heeft ervaren, vertelt ze: ”Zoals altijd heel fijn. Het was gezellig, de sfeer was goed en ik heb heerlijk gedanst en gesprongen.” Dat Alexandra specifiek voor Audio Obscura kiest, is een bewuste beslissing. ”Ik ben zelf geen fan van de stad ingaan met dit soort dagen. Met de enorme drukte is Audio Obscura dé perfecte oplossing. Alles was erg netjes, goed georganiseerd en ook veilig. De Van Nellefabriek was echt té gek, paste perfect bij de line-up. Ik vond het creatief en het geluid was echt top.” Dat ze terug zal komen, lijkt voor haar geen vraag. ”Audio Obscura voelt voor mij heel warm. Ik voel me er altijd enorm welkom.”

Ik denk dat ik niet de enige ben voor wie een evenement voelt als thuiskomen

Naast het bewust kiezen voor één evenement in plaats van een nacht waarin clubs worden afgestruind, is ook de tijd een belangrijke factor voor de 28-jarige. ”Wat ik heel fijn vond aan deze editie is dat het wat vroeger begon en niet doorging tot 07:00 ’s ochtends. Ik merk dat feesten op mijn 28ste steeds meer een bewuste keuze wordt.” Toch doet dat niets af aan haar beleving. ”Omdat de line-up zo goed was, vind ik zo’n nachtfeest geen probleem”, voegt ze toe.

Naast de rationele afwegingen speelt ook het emotionele aspect een grote rol. ”Evenementen voelen voor mij als thuiskomen. Naast dat het mijn werk is, is het ook een manier van rust, ontspanning en gezelligheid. Ik ben juist heel erg mezelf als ik omringd ben met mensen met dezelfde passie en liefde voor housemuziek. Dat maakt mij heel gelukkig.” Op de vraag hoe zij kijkt naar de toekomst van de nachtcultuur, spreekt ze zich duidelijk uit. ”Het zien en merken dat evenementen struggelen, vind ik lastig. Als bezoeker en iemand die in de branche werkt, zie ik beide kanten; torenhoge ticketprijzen, gekke resellers en evenementen die te maken hebben met inflatie. Het is jammer dat daardoor veel verdwijnt.” Volgens haar draait het steeds meer om de inhoud. ”Voor mij zijn een goede line-up, fijne organisatie, sterke productie en een goed bereikbare locatie belangrijk.”

@alexandrajue Deze avond was weer magisch!!!! 🤠🧡 #frankyrizardo #audioobscura #techhouse #housemusic #kingsnight ♬ origineel geluid – 🦋🌸 Alexandra Jue 🌸🦋

Ze besluit met een bredere observatie over de betekenis van de nacht. ”Ik denk dat ik niet de enige ben voor wie een evenement voelt als thuiskomen. Bekenden tegenkomen, lekker dansen, even je gedachten verzetten en nieuwe mensen ontmoeten. Dat geeft energie.”

Roy van den Akker: ‘We hebben hier in Nederland nog steeds iets unieks’

Ook spreken we de 38-jarige Roy van den Akker, die de Van Nellefabriek inmiddels goed kent. Voor hem draait de avond om één ding en dat is dansen op Franky Rizardo en de rest van de line-up. ”Het was de tweede keer hier bij Audio Obscura. Relaxte sfeer, goede locatie en Franky Rizardo is natuurlijk een dj die je niet kunt missen”, vertelt hij. Voor Roy is de nacht vooral een moment van ontlading. Vanaf het begin van de avond staat hij onafgebroken op de dansvloer. Dat uitgaan duurder is geworden, weegt voor hem niet zwaar. ”Het kaartje was het meer dan waard. Voor mij is de nacht, zeker koningsnacht, een van de mooiste momenten van het jaar.”

@thegentculture • Wat betekent de nachtcultuur voor jou? 🤵🏼‍♂️ • Met die vraag trokken wij tijdens Audio Obscura op Koningsnacht naar de Van Nellefabriek. Daar vroegen we het publiek wat de nachtcultuur anno 2026 voor hen betekent. We kregen uiteenlopende antwoorden over vrijheid, verbinding en stoom afblazen. 💃🏻 • Tegelijkertijd staat het nachtleven onder druk. Meerdere bekende Nederlandse festivals verdwijnen en clubs sluiten in hoog tempo hun deuren. Juist daarom onderzoeken we wat mensen vandaag de dag nog zoeken, vinden en voelen in de nacht. 🪩 • Het gehele artikel met alle verdiepende achtergrondinformatie over de clubcrisis en antwoorden van de bezoekers lees je op www.thegentculture.nl 🕺🏼 —— 🫱🏻‍🫲🏼: @Audio Obscura #TheGentCulture #TGC #AudioObscura #NachtCultuur #Clubcrisis ♬ Originalton – sascha_van_core

Toch ziet ook hij de veranderingen in de scene. ”We hebben hier in Nederland nog steeds iets unieks”, zegt hij. ”Laten we vooral zorgen dat het betaalbaar blijft, zodat we met z’n allen kunnen blijven genieten.”

DAF: ‘Niet alles hoeft altijd functioneel of productief te zijn’

Daphe van der Linde, beter bekend als DAF, die zelf actief is in de scene en de nacht niet alleen als bezoeker, maar ook als dj ervaart. Zij kijkt terug op een avond die voor haar vanaf het eerste moment goed zat. ”Echt een hele leuke avond. De line-up was top en het was mooi om zoveel bekende gezichten uit Rotterdam te zien. De energie zat er vanaf het begin goed in en ik heb er echt van genoten, zowel achter de decks als op de vloer.”

Het brengt mensen samen. Het geeft ruimte om te ontspannen, jezelf te uiten en even los te komen van alles

Volgens haar is een event als Audio Obscura niet te vergelijken met een doorsnee clubnacht. ”Je beleeft het op een ander niveau. De artiesten, de setting, de locaties. Alles voelt doordacht en uniek. Het is geen standaard clubnacht, maar echt een totaalervaring waar alles klopt.” Voor DAF is de nacht nauw verbonden met haar identiteit. ”Dit is een uitlaatklep en tegelijkertijd ook mijn passie. Het is de plek waar muziek, mensen en energie samenkomen. Je bent even helemaal uit je dagelijkse ritme en volledig in het moment.”

Dat uitgaan duurder en selectiever is geworden, merkt ze ook, maar dat verandert weinig aan haar motivatie om te gaan. ”Voor mij blijft het de moeite waard, omdat het meer is dan alleen een feestje. Het is een moment van samenkomen, connecten en energie delen. Natuurlijk kies ik wel bewuster waar ik heen ga, maar als de vibe klopt, de muziek goed is en de setting bijzonder is, dan wil je daar gewoon bij zijn.”

Tot slot benadrukt zij de bredere waarde van de nachtcultuur. ”Het brengt mensen samen. Het geeft ruimte om te ontspannen, jezelf te uiten en even los te komen van alles. Niet alles hoeft altijd functioneel of productief te zijn. Juist dit soort momenten maken het leven leuker en zorgen voor verbinding.”

Yaro, Lucas en Noah: ‘Vier dagen serieus en dan twee dagen even losgaan’

Bij de poort komen we een groep jonge gents tegen die samen de nacht in de Van Nellefabriek gaan beleven. De mannen van 20 zijn niet heel erg bezig met de diepere betekenis van de nacht en willen vooral ”gewoon een leuke avond hebben.” Dat mag de pret daarentegen niet drukken. Op de vraag waarom de nachtcultuur belangrijk is, komt het idee van de uitlaatklep al snel naar voren. ”Gewoon gezelligheid”, zegt Lucas. ”’Wat moet je anders doen in het weekend?”

Als je het wil, dan lukt het wel

Voor de groep is het weekend het moment waarop alles los mag komen. ”Je hebt de hele week school en werk en dan ga je in het weekend gewoon los”, vult Yaro aan. ”Vier dagen serieus en dan twee dagen even losgaan”, voegt Noah toe. Toch willen we weten of een feest als Audio Obscura, zoals andere bezoekers het omschrijven, voor hen meer betekenis heeft binnen de scene. Daarover zijn ze kort maar eensgezind: ”Ja, sowieso wel. Dit is gewoon een stuk leuker.” De keuze voor artiesten speelt wel mee, al is die vaak gebaseerd op bekendheid. ”Franky Rizardo is gewoon een grotere naam”, zeggen ze, al geven ze toe dat ze niet altijd precies weten wie er achter de muziek zit.

Ook het sociale aspect speelt een grote rol. Muziek en sfeer zijn belangrijk, maar vooral het samenzijn met vrienden bepaalt de avond. ”Muziek, mensen om je heen, ambiance en gewoon de gezelligheid met je maten”, klinkt het. Dat uitgaan duurder is geworden of dat festivals niet altijd uitverkopen, zien ze niet als reden om thuis te blijven. ”Nee, dan gewoon een clubavondje”, zegt Noah nuchter. ”Als je het wil, dan lukt het wel.” Wat uiteindelijk doorslaggevend blijft, is volgens de groep hetzelfde en dat is de sfeer. ”Als je binnenkomt en het is druk en de muziek is goed, dan weet je gewoon: dit wordt een goeie avond.”

Nico Horta: ‘In de nacht voel je je toch iets zelfverzekerder, omringd door gelijkgestemden’

Tot slot spreken we kickbokser Nico Horta, die Audio Obscura in de Van Nellefabriek van begin tot eind als een ”sterke avond” ervaarde. Hij kijkt terug op een nacht waarin alles samenkwam. ”Van begin tot eind was het een geweldige ervaring met heerlijke muziek, leuke mensen en een goede sfeer”, zegt hij. Volgens hem klopt het totaalplaatje van het evenement volledig. ”De aankleding was precies wat je verwacht; niet te veel poespas, goede speakers, mooie verlichting en mooie mensen.”

De nachtcultuur is belangrijk voor de samenleving, want dit is waar men zich kan laten gaan. Hier mag je dansen zoals je wil, leer je nieuwe mensen kennen, kun jij je wat gewaagder tonen en alle aspecten van jezelf laten zien. In het holst van de nacht voel je je toch iets zelfverzekerder, omringd door gelijkgestemden

Ondanks de drukte voelt de avond voor hem nergens chaotisch aan. ”Je ontkomt niet aan wachten met zoveel mensen, maar nergens had ik het gevoel dat het te lang duurde. Tijdens het wachten maak je juist makkelijk een praatje met mensen om je heen.” In vergelijking met een standaard clubnacht ziet hij duidelijke verschillen. ”Audio Obscura straalt toch meer een festivalervaring uit. Door de grotere namen, de locatie en de hele aankleding van het event.”

Naast het maken van dit artikel, gingen we ook samen met Nico op pad tijdens Audio Obscura in de Van Nellefabriek. De gehele reportage met het bijbehorende beeldmateriaal lees je hier: Een avond nachtcultuur met The Gent Culture en Nico Horta bij Audio Obscura

Voor Nico draait de nacht vooral om loskomen van de discipline en structuur van zijn dagelijkse leven als topsporter. ”Belangrijk is misschien niet het juiste woord, maar het is zeker genieten. Van begin tot eind. Dat is ’s nachts toch makkelijker dan overdag.” Ook de veranderende realiteit van uitgaan ziet hij terug, al relativeert hij die kosten. ”Clubavonden zijn zeker duurder geworden en uitgaan in het algemeen ook. Af en toe moet je gewoon stoom afblazen; je laten meevoeren door muziek en sfeer; iets wat je thuis niet krijgt. Dat dat wat meer kost dan vroeger neem je dan maar voor lief.” Afsluitend benadrukt hij de bredere waarde van de nachtcultuur. ”De nachtcultuur is belangrijk voor de samenleving, want dit is waar men zich kan laten gaan. Hier mag je dansen zoals je wil, leer je nieuwe mensen kennen, kun jij je wat gewaagder tonen en alle aspecten van jezelf laten zien. In het holst van de nacht voel je je toch iets zelfverzekerder, omringd door gelijkgestemden.”

Nachtcultuur in beweging

Na een avond op een van ’s Nederlands bekendste feesten, zien we dat de nachtcultuur nog steeds niet dood is. Dat merken we dan ook op in de zaal. Hoewel cijfers soms anders doen vermoeden, is deze cultuur springlevend, maar verandert de klassieke weekendnacht in een bewuste ervaring die van A tot Z moet lijken te kloppen. Bezoekers kiezen voor de momenten die ertoe doen, maar daarin blijft de kern onveranderd. De nacht blijft namelijk een plek waar mensen elkaar vinden en het dagelijkse leven even loslaten. Nu niet meer als gewoonte, maar als keuze. Lang verhaal kort: de nachtcultuur is in beweging.

Na deze serieuzere materie, klaar voor een luchtige reisreportage? Lees dan ook onze reis naar het BEONIX Music Festival in Cyprus, die we samen met FHM Nederland deden: Cyprus bereikt nieuwe hoogtes in de internationale dancescene met BEONIX Music Festival

Het bericht De nachtcultuur is nog niet dood, maar een bewuste keuze geworden verscheen eerst op The Gent Culture.

Onze eerste kennismaking met het nieuwe model van Skoda begint niet in Tsjechië, maar in Nederland. Wanneer we arriveren bij het hoofdkantoor van Volkswagen Nederland in Leusden, worden we opgewacht door een van de vertegenwoordigers van Skoda. Deze neemt ons mee naar de kluis van het merk. Na het passeren van Lamborghini’s en de bijzondere Volkswagen Golf GTI 50 Jahre, automerken die onder hetzelfde concern vallen, arriveren we bij onze parkeerplaats. Hier staat een Steel Grey SUV met een gevleugelde pijl op de motorkap en RS-logo’s in het zijscherm. Net als de vertegenwoordiger heet ook de auto ons hartelijk welkom. De keyless entry-functie zorgt ervoor dat de ledverlichting theatraal oplicht wanneer we richting het portier lopen. Na onze ogen verwend te hebben met de partytrick is het tijd om de auto te ‘starten’, althans in zijn drive te zetten en uit deze hemel voor autoliefhebbers te vertrekken.

Liever eerst de Skoda Enyaq RS in actie zien? Check dan ons volledige storyverslag op de Instagram van The Gent Culture via deze link. 

Gezinsauto met rally DNA

Skoda staat in het dagelijkse leven niet per se bekend om zijn sportieve modellen, maar met deze RS-versie van de elektrische SUV wil het merk daar verandering in brengen. Naast opvallende logo’s, geborduurde schaalstoelen en een driespaaks multifunctioneel stuurwiel is de Skoda Enyaq RS ook voorzien van een krachtige aandrijflijn. Met 340 fluisterende paarden en 670 Newtonmeter koppel leg je het 0-100 km/u-sprintje in slechts 5,4 seconden af. De RS-logo’s zijn dan ook niet zomaar op het elektrische beestje geplakt. Waar RS bij Audi staat voor RennSport, staat het bij Skoda voor Rally Sport. Een knipoog naar het verleden, waarin het Tsjechische merk talloze rallysuccessen boekte en dat tot op de dag van vandaag nog steeds doet. Een stukje van die ziel uit de rallysport brengen ze nu naar een auto voor het hele gezin.

Die krachtige elektromotor in het RS-model willen we dan ook wel even ervaren. Wanneer we de A28 richting ons hoofdkantoor in Rotterdam opdraaien, wordt het gaspedaal even flink ingetrapt. Als een elektrische Spoetnikraket zoemen de cijfers in de cockpit voorbij. Voor we het weten, zitten we op 120 km/u. Om een EMG-cursus en paarse brief van het CJIB op deze zonnige dag over te slaan, besluiten we maar af te remmen. We voegen ons in de grote gezinswagen tussen het andere verkeer en rijden netjes op de cruisecontrol terug naar het hoofdkantoor om de auto te parkeren. Hier zetten we de auto aan de elektrische voeding en mag hij uitrusten voor de geplande roadtrip die komen gaat.

Functionele blikvanger

Na een nacht aan de 11 kW-stekker te hebben gestaan, is het 77 kWh-accupakket volledig opgeladen. Nu we op de redactie van The Gent Culture geen kinderen hebben, is het wegbrengen van miniatuurversies naar school ’s ochtends niet aan de orde. Toch is de grote auto duidelijk op groei ontworpen. De gentleman die een kinderwens heeft of een gezin, hoeft niet bang te zijn voor voeten in de nek. De achterbank is opvallend ruim en breed genoeg voor drie kinderen naast elkaar. Naast die praktische ruimte is de EV met zijn 21-inch velgen, zwarte stylingdetails en opvallende kleur niet alleen functioneel, maar ook een lust voor het oog. Bij het afzetten van kinderen op school of de kinderopvang is een knipoog van een leuke moeder of docente niet uitgesloten. Enfin, we kunnen dit niet met zekerheid bevestigen.

Om deze reden besluiten we iets anders te doen om de auto van A tot Z te leren kennen. We stippelen een nachtelijke roadtrip uit door Nederland om de opgegeven actieradius van 550 km te testen en op verlaten wegen het RS-karakter te ervaren zoals deze bedoeld is. Nadat we de auto met de hand gewassen hebben, een ijskoud blikje in de middelste bekerhouder hebben gezet en de sportstand hebben gekozen, wordt het rechterpedaal ingetrapt.

Midnight Run met de Skoda Enyaq RS

Omringd door rode sfeerverlichting die in de portieren en middenconsole is verwerkt, cruisen we richting Amsterdam. Op de snelweg richting onze eindlocatie zetten we de cruisecontrol aan. Met 130 km/u vliegen de kilometers aan ons voorbij. In de nacht is de Skoda Enyaq RS in deze huidige samenstelling een SUV die je in de videogame Need For Speed kunt tegenkomen. Met de weerkaatsing van de lantaarnpalen op de mantel van het Steel Grey-oppervlak en sierlijke ledverlichting is het niet ‘de standaard gezinsauto’, maar een blikvanger met jus. Daar betaal je dan ook wel voor. Een uitgedoste Skoda Enyaq RS, zoals wij hem in bruikleen hebben, gaat al snel richting de € 58.000.

Dat bedrag mag de pret voor nu even niet drukken. Nadat we de snelweg verlaten, zoeken we de N-wegen op om wat tests te doen. De eerste op ons lijstje is de 0-100 km/u-sprint. In perfecte omstandigheden zou deze afgelegd kunnen worden in 5,4 seconden. Wij zijn iets trager en leggen hem af in 6,2 seconden. Nog steeds genoeg voor een kriebelend gevoel in de buik.

Naast snelheid op de rechte lijn, is de elektrische SUV ook pittig in de bochten. In de sportmodus verstijft het onderstel wat, krijgen we een strakker stuurwiel in de handen en reageert het stroompedaal ook sneller. De beloftes uit de brochure van de Skoda Enyaq RS zijn dan ook geen marketingpraatjes. Met een verhoogde hartslag en klamme handen keren we terug naar de snelweg. Hier zetten we de auto weer in de comfortstand. Ondersteund door een houseplaat van Boris Brejcha uit het achtdelige stereosysteem cruisen we richting onze eindlocatie van deze midnight run: Amsterdam.

Groen ‘rallyplezier’

Onderweg kijken we eens naar onze actieradius. Waar we begonnen met 412 km, is er na ongeveer 125 kilometer intensief gebruik en hogere cruisecontrolsnelheden nog 245 km van over. We gebruiken daarbij gewoon de airco en stoelverwarming tijdens deze regenachtige en koude nacht. Het verbruik komt nu uit op ongeveer 21 kWh per 100 km, terwijl dat volgens de ideale testcijfers gemiddeld rond de 16,7 kWh per 100 km ligt. Eerder in onze week kwamen we met woon-werkverkeer door een druk centrum uit rond de 18,7 kWh per 100 km. In rustigere omstandigheden laat de auto daarmee zien dat hij duidelijk dichter bij zijn officiële verbruikswaarden kan komen. Het hogere cijfer is te verklaren door de hogere snelheid, serieus slechte weersomstandigheden en royaal gebruik van de comfortabele uitrusting.

Luxe Tsjech met Rolls-Royce elementen

De gefacelifte versie van de Skoda Enyaq RS maakt in zijn totaliteit indruk, niet enkel door het strakgedesignde in- en exterieur. De racenatuur in de auto is voelbaar en de badges op de SUV zijn compleet terecht. Daarentegen is het niet een tracktoy die je meeneemt naar Zandvoort. Daar is hij dan ook niet voor gemaakt en met een gezin of vriendengroep kun je snel, comfortabel én emissievrij ergens aankomen. Na ruim vier uur sturen voelen we ons dan ook nog fris als we zelf weer naar Club Bed met MC Kussen en DJ Deken navigeren. Het dagelijkse comfort en de flinke dosis adrenaline maken dat de Skoda Enyaq RS het beste van twee werelden weet te combineren. Op de terugweg manoeuvreren we ons dan comfortabel over de A4 en later de binnenwegen naar Rotterdam.

Wanneer het licht wordt en de zon weer opkomt, zitten we comfortabel achterovergeleund in de lederen zetels van de Enyaq RS. De Apple CarPlay op het 13-inch scherm laat ons van het ene naar het andere nummer scrollen. Ondertussen krijgen we hier en daar een Flitsmeister-waarschuwing om onze snelheid te minderen en als het te heet onder onze voeten wordt, draaien we de airco naar standje Noordpool. Na alle trajectcontroles te zijn gepasseerd, arriveren we thuis.

Hier laten we de auto zelf inparkeren en met de drie verschillende camera’s hoeven we alleen hier en daar nog te kijken of we moeten remmen. Het regent nog steeds en net als bij Rolls-Royce is in het portier een paraplu verwerkt. ”Beter goed gestolen dan slecht bedacht”, moeten de technici van Skoda hebben gezegd toen ze deze auto in elkaar aan het flansen waren. Die paraplu pakken we dan ook nog maar even om droog in Club Bed te komen. Net als de auto die uitgaat, zetten wij onszelf ook in slaapstand.

Euro 95 of 95 Euro…

Voor we de auto weer inleveren bij de headquarters van Skoda Nederland in Leusden, laden we de auto met nog 14% in de batterij op aan de snellader. Zonder accuvoorbereiding ditmaal, wat de auto wel heeft om sneller te kunnen laden. Binnen 39 minuten zitten we weer op 100%. Dat is geen recordtijd, maar geheel volgens het boekje. Ondanks dat er snellere laadtijden zijn op de markt binnen het elektrische segment, is een tijd als deze in de praktijk prima om ook een lange roadtrip in het buitenland te doen. Met een gemiddeld praktijkverbruik van circa 19 kWh per 100 km in deze periode van het jaar ben je na het eten van een broodje en het drinken van een flesje Spa Rood alweer vol genoeg om zo’n 420 km door te kachelen.

Dit kost misschien wat meer tijd dan een tankbeurt, maar in tijden dat Euro 95 beter 95 euro kan heten, is het met een gemiddelde prijs van ongeveer € 44 voor een volle accu aan de snellader en circa € 23,70 met de thuislader nog altijd goedkoper dan een zuinige benzineauto die 1 op 15 gecombineerd rijdt en met een tank van 45 liter en een prijs van € 2,64 per liter ongeveer € 118,80 kwijt is voor een volle tank.

Uitgaande van een realistische praktijkrange van circa 420 km komt de elektrische auto uit op ongeveer € 10,48 per 100 km bij snelladen en circa € 5,64 per 100 km bij thuisladen, terwijl de benzineauto met 1 op 15 en € 2,64 per liter rond de € 17,59 per 100 km uitkomt.

Jaarlijkse besparing

Op jaarbasis met 15.000 kilometer betekent dat ongeveer € 846 aan laadkosten bij thuisladen of circa € 1.572 bij snelladen, tegenover ongeveer € 2.639 aan benzinekosten. Daarmee rijdt de benzineauto jaarlijks grofweg € 1.067 tot € 1.793 duurder dan elektrisch rijden, afhankelijk van hoe vaak er thuis of onderweg geladen wordt. In ieder geval genoeg om een weekend naar Praag te gaan. Kan trouwens ook met de RS; klinkt als een win-winsituatie in onze oren.

Skoda Enyaq RS in cijfers

In dit artikel hebben we je zo breed mogelijk proberen in te lichten over de Skoda Enyaq RS. We willen daarentegen niets vergeten, daarom hebben we hieronder een tabel gemaakt met de belangrijkste specificaties van de SUV met rally DNA.

The Gent Key to Victory: ”Sportieve SUV met aantrekkelijk uiterlijk, hoogwaardig interieur en technisch pakket waarin geen enkele gadget die anno 2026 beschikbaar is in auto’s ontbreekt. Opvallendste detail; de ingebouwde paraplu in het portier van de bolide die doet denken aan een Rolls-Royce.”

Skoda Enyaq RS in beeld

Nu je alles hebt gelezen over de Skoda Enyaq RS, wil je misschien de beelden nog eens terugzien. Dat hebben we dan ook maar even verzorgd. In de slideshow hieronder zie je ons nachtelijke avontuur nog eens terug in foto’s.

Voor deze autoreview is gebruikgemaakt van een door Skoda Nederland beschikbaar gestelde auto. Meer informatie of een proefrit is te vinden via de officiële kanalen van Skoda.

Het bericht Skoda Enyaq RS brengt luxe en rally DNA naar het gezinsleven verscheen eerst op The Gent Culture.

Het is vrijdagochtend 07:00 als de wekker gaat en naast onze dagelijkse werkzaamheden voor de moderne gentleman, staat er vandaag ook een persconferentie op het programma. Deze start om 12:00 en om geen vragen te stellen die vechters meerdere malen per evenement te krijgen, lezen we nog één keer alles door over het evenement. Een die wordt getekend door het titelgevecht tussen Donovan Wisse en Chico Kwasi. Na drie bakken koffie achterover te hebben geslagen en een vragenlijst te hebben opgesteld, vertrekken we om 10:30 met gierende banden van onze hub in Rotterdam naar Amsterdam. Als we de parkeergarage inrijden van het hotel waar de persco wordt gehouden, zien we Tariq Osaro uit z’n auto stappen. Met een relaxte, doch zelfverzekerde blik knikt hij naar ons als we naar binnenlopen. Het kickboksweekend is officieel begonnen.

De bijbehorende beelden van deze reportage zijn te vinden op de Instagram van The Gent Culture. Het volledige storyverslag bekijk je via deze link!

‘Bahram, comeback!’

Net als bij de andere vechters is deze weging, inclusief staredown en bijbehorende trash talk, voor Osaro het laatste moment om mentaal de eerste tik uit te delen aan zijn tegenstander. Als we binnenlopen, worden we gegroet door onze collega-journalisten. De eerste vraag die we elkaar stellen is: ”Wie denk jij dat de hoofdpartij pakt, Donovan of Chico?” De reacties zijn gemengd, maar omdat Donovan ‘The Dreamchaser’ Wisse al ruim 7 jaar wereldkampioen is in het middengewicht, is dat de naam die we het vaakst als potentiële winnaar van de partij horen vallen. Als de deuren van de zaal openen, zien we de welbekende tafel staan met daarop de riem die Donovan Wisse moet gaan verdedigen tegen Chico ‘Luffy’ Kwasi.

Robbie, waar ben je? Wees niet bang, luister naar mij. Zorg ervoor dat je de riem van het middenzwaargewicht elke dag goed schoonhoudt. Neem hem voor mij mee naar de Grand Prix van Collision 9. Bahram is terug!

Nadat we hebben plaatsgenomen en de spanning voelbaar wordt, begint deze spreekwoordelijke laatste maaltijd voor het evenement. Voordat de vechters van GLORY 107 achter de microfoon plaatsnemen, wordt er vooruitgeblikt op het volgende evenement: GLORY Collision 9 op 13 juni. Hier keert publiekslieveling Bahram ‘The Golden Wolf’ Rajabzadeh terug in de ring, nadat hij het gevecht voor de wereldtitel lichtzwaargewicht tegen Donovan Wisse moest cancelen door een liesblessure. Enigszins moeilijk lopend betreedt de Azerbeidzjaanse vechter het podium. Zoals gewoonlijk hangt de hele zaal aan zijn lippen. Althans, die van zijn tolk. Hoewel hij als sinds 2019 bij het Engelstalige GLORY knokt, is de voertaal nog steeds niet aan hem besteed. Met de woorden ”salaam aleikum” opent hij zijn persmoment.

Publiekslieveling Bahram steelt de show

Dat de persconferentie met ‘The Golden Wolf’ geopend wordt, is niet zomaar. Hij is de eerste kandidaat van het lichtzwaargewichttoernooi op Collision 9. Hier vechten op één avond acht gents om de wereldtitel binnen deze gewichtsklasse en Bahram is er zeker van dat hij hem gaat pakken. Met veel bravoure en geen enkel teken van zwakte spreekt hij de zaal toe en roept hij op humoristische wijze matchmaker Robbie Timmers op om de gordel goed schoon te houden en voor hem klaar te houden. ”Robbie, waar ben je? Wees niet bang, luister naar mij. Zorg ervoor dat je de riem van het middenzwaargewicht elke dag goed schoonhoudt. Neem hem voor mij mee naar de Grand Prix van Collision 9. Bahram is terug!”

Zoals gewoonlijk tovert de hedendaagse gladiator een lach op het gezicht van de aanwezige journalisten en ook wij kunnen genieten van de extraverte persoonlijkheid van Bahram. Als hem door Sportnieuws wordt gevraagd hoe zijn Engels is, voegt hij de spreekwoordelijke kers op de taart toe aan zijn nuchtere, doch zelfverzekerde speech: ”Bahram, comeback!”

Kromah rekent af met Rico Verhoeven

Nadat Bahram klaar is met zijn zelfverzekerde optreden, worden zijn microfoon en die van zijn tolk doorgegeven aan twee andere publiekslievelingen: Miloš ‘The Artist’ Cvjetićanin en Mory ‘The Black Ghost’ Kromah. Sinds Rico Verhoeven zijn handschoenen in de GLORY-ring heeft achtergelaten, is Kromah de nieuwe kampioen in de divisie die Verhoeven ruim 12 jaar wist te domineren. De Nederlands-Guinese vechter is ‘The King of Kickboxing’ dan ook allang vergeten. Volgens hem is het tijdperk Rico Verhoeven definitief voorbij. Vergelijkingen met de ex-kampioen hoeft hij dan ook niets van te horen. De zaal met journalisten kijkt hem dan ook aandachtig aan als hij het woord neemt. We kunnen hier dan ook niet meer toevoegen dan dat het muisstil is voor hetgeen dat uit de mond komt van deze kersverse wereldkampioen zwaargewicht.

Ik hoor veel verschillende dingen, maar vooral dat mensen blij zijn dat er eindelijk geen kampioen is als Rico

Volgens eigen zeggen gaat niemand hem verslaan. Als hij zijn tirade begint, richt hij zijn pijlen op de voormalige zwaargewichtkampioen. ”Zal ik ooit net zoals Rico zijn? Nee! Ik hou ervan om tegenstanders te verslaan met een knock-out. Ik ben hard.” Aansluitend hierop vertelt hij: ”Ik hou er niet van om te verdedigen of tactisch te vechten. Dat heb ik laten zien tegen Bahram.”

The Gent Culture sprak Mory Kromah exclusief voor een interview en vroeg wat er gaat gebeuren tijdens Collision 9. Het interview met de wereldkampioen zwaargewicht lees je hier: Wereldkampioen Mory Kromah klaar voor titelverdediging: ‘Een wedstrijd van vijf rondes is toch gewoon wat makkelijker’

Nieuwe sheriff in de GLORY-ring

Als gerenommeerd vechtsportjournalist Ron Emmerink van Vechtsport Info vraagt of hij al de credits heeft die Rico Verhoeven had binnen en buiten de GLORY-ring, antwoordt hij: ”Ja, natuurlijk. Ik hoor veel verschillende dingen, maar vooral dat mensen blij zijn dat er eindelijk geen kampioen is als Rico. Ze willen iets nieuws, iets wat anders is. De manier waarop ik vecht, vinden mensen leuk. mensen van. De manier waarop ik praat, houden mensen van. Veel mensen geven me al genoeg credits voor wat ik al heb gepresteerd.”

Milos wil revanche

Tussen het verbale geweld van ‘The Black Ghost’ Kromah door, pakt Miloš Cvjetićanin ook zijn momenten. Eerder zou hij al tegen Kromah vechten. Door een blessure kon hij de finale van het Last Heavyweight Standing-toernooi niet vechten. Die finale die nooit plaatsvond, wordt nu ingehaald met dezelfde prijs op het spel: de wereldtitel kickboksen binnen het zwaargewicht.

Ik wil weten wie nu echt beter is

Wanneer de Serviër wordt gevraagd hoe hij naar Kromah kijkt, blijft hij opvallend respectvol. Niet in de laatste plaats omdat hij het eerdere gevecht tegen de kampioen verloor. ”We hebben een rematch nodig om dingen recht te zetten. Ik wil weten wie nu echt beter is. Deze keer vijf rondes, ik en hij, één-tegen-één. Dan gaan we zien wat de waarheid is.”

Een finale die nooit plaatsvond

Toch kan hij een kleine sneer niet laten. Volgens Miloš valt er nog genoeg recht te zetten. ”Het is tijd voor de waarheid. We wachten al te lang op dit gevecht. Iedereen praat onzin en iedereen belooft dingen. Iedereen gedraagt zich ineens anders. Laten we eerlijk zijn tegen elkaar en zien wat de waarheid is. Ik denk dat het nu tijd is en ik denk dat ik het ben.” Na nog enkele vragen vanuit de pers volgt hét eerste moment waarop de twee elkaar in de ogen kijken. Van zwakte is niets te zien, maar de spanning en agressie zijn duidelijk voelbaar. Met gebalde, licht trillende vuisten fixeert het Servische zwaargewicht zich op de Nederlands-Guinese wereldkampioen.

Spanning stijgt voor GLORY in Ahoy

Na de staredown tussen Milos en Mory is er even een moment van rust, maar die rust zal niet lang duren. De vechters van het evenement waarvoor deze persconferentie – opgedeeld in twee delen – is, mogen aan de tafel plaatsnemen. De tijd van grapjes en relaxed achteroverleunen is officieel voorbij en met elf gents voor wie niets anders telt dan winst bereikt de zaal langzaam een kookpunt.

Wanneer het geregisseerde geklap voorbij is, wordt het vragenvuur geopend op de gents. De gebruikelijke ”ik ga jou verslaan”, ”morgen zie jij mijn klappen en trappen” en ”ik ga niets meer zeggen, morgen ben je van mij” vliegen ons om de oren. De zinnen worden met dezelfde overtuiging uitgesproken als waarmee ze genegeerd worden door de tegenstander. Toch draait het vooral om één partij tijdens GLORY 107 en dat is die van middengewichtkampioen Donovan Wisse tegen weltergewichtkampioen Chico Kwasi. Beiden komen uit voor Suriname en naast een eventuele double champ-status voor Kwasi wordt indirect ook de beste vechter uit het land van Fernandes, prachtige natuur en no spang-cultuur bepaald met dit main event.

Beveiliging op scherp

Nadat alle vragen zijn beantwoord, is het tijd om op de weegschaal te gaan staan. Hier kijken de vechters elkaar nog een keer in de ogen aan, voordat ze elkaar het leven zuur mogen maken in de ring. In totaal zijn er veertien een-op-een confrontaties en zoals gewoonlijk staat de beveiliging van de organisatie weer op scherp. Dat blijkt ook vandaag weer geen overbodige luxe. Tijdens de staredown tussen Deniz Demirkapu en Mohamed Hamami lopen de spanningen hoog op. De eerstgenoemde kan het dan ook niet laten om een kleine, doch onsportieve kopstoot uit te delen aan zijn tegenstander. Deze lacht het weg en vertelt hem nog maar eens dat hij morgen in de ring mag presteren.

Nabil Khachab en Errol Koning zijn ook niet bang om elkaar even fysiek te proberen. Na de staredown tikt Khachab met een vlakke hand Errol flink op de schouder. Die laatste is hier niet van gediend en raakt zichtbaar gefrustreerd van deze actie. Daarentegen weet hij zijn kalmte te bewaren. Na wat laatste minder vriendelijke woorden verlaten de vechtersbazen de zaal.

Als de beveiliging het vandaag nog niet druk genoeg had, zijn ook Luis Tavares en Mohamed Amine geen vrienden van elkaar. Hun partij draait niet alleen om een stijging in de rankings, maar ook om het geld van de verliezer af te pakken. Matchmaker Robbie Timmers en de heren met een grote ‘V’ op de borst zorgen ervoor dat deze laatste confrontatie buiten de ring dan ook in goede banen eindigt.

Van woorden naar daden

Op wat scherpe blikken na verlopen de verdere staredowns rustig en sportief. Zo ook bij Chico Kwasi en Donovan Wisse. Met een kampioenschap op het spel willen de mannen geen onnodige trash talk of provocatie. Voor beiden geldt dat het moet uitgevochten worden in de ring. Dat respect voor elkaar zien we dan ook weer terug tijdens de staredown. Met een brassa en wat gelach sluiten de twee het persevenement om 14:00 af. Met nóg een nachtje te slapen keren wij ook weer huiswaarts om ons interview met The Dreamchaser en Luffy uit te werken.

Alle staredowns zijn terug te zien in ons storyverslag dat bij deze reportage je hoor. Op de Instagram van The Gent Culture krijg je deze allemaal te zien. Om het je makkelijk te maken click je op deze link!

Ouderwets avondje vechtsport

Vele gents, ook zonder affiniteit met vechtsport, weten door films wel hoe een avond binnen deze sport eruitziet. GLORY 107 vormt hier dan ook geen uitzondering op. Met felle lichten die dwars door de ziel gaan, een bulderend publiek, prachtige ringgirls en opzwepende muziek is het dan ook een ouderwets avondje vechtsport. Wanneer wij arriveren rond 19:00 is het eerste deel van het programma al van start gegaan. De tien gents die op dit voorprogramma staan moeten zich met hun skills bewijzen voor de grotere kaart, die later begint. Onder luidkeels gejuich worden de partijen afgewerkt en met twee knock-outs en drie unanieme beslissingen stellen deze hongerige gents allesbehalve teleur. Onder het genot van een ice tea en zakje M&M’s kijken we onze ogen uit. De ene trap of stotencombinatie is nog mooier dan de andere en de topsporters krijgen vanuit de zaal dan ook de erkenning die zij zoeken.

Onze collega’s van de pers tikken hun liveblogs dan ook bliksemsnel uit. Voordat de ene partij is afgelopen, staat de volgende alweer klaar. Elke afgetrapt met een ringwalk die wordt begeleidt door het favoriete nummer van de vechter. Een die voor ons uit het oog springt is die van GLORY-debutant Mohammed ‘Too Sharp’ Boutasaa. Met het nummer De Leven neemt hij de energie van de zaal tot zich en neemt hij de tijd om de prestatie van zijn leven neer te zetten. Dat laatste doet hij dan ook en zijn vechtershart bij ’s werelds grootste kickboksorganisatue bekroond ‘Too Sharp’  in de ring met een unanieme jurywinst door middel van een prachtige knockdown.

@champstalk Mohammed Boutasaa Walkout Glory 107 #vjp #vj ♬ origineel geluid – ChampsTalk

Oorlog binnenin de GLORY-ring

De tweede partij van het hoofdprogramma, dat om 20:00 is gestart, wordt uitgevochten door Luis Tavares en Mohamed Amine. Beide mannen hebben de ringwalk al talloze keren volbracht, maar ook tijdens GLORY 107 is het weer hét moment om op te laden voor de storm die gaat komen. Die storm gaat vervolgens geen moment liggen. Alle trash talk, financiële beloften en oud zeer worden omhooggehaald. Als neutrale kijker zou je kunnen zeggen dat de twee het slechtste in elkaar naar boven halen, maar in een wereld waar topsport wordt gecombineerd met entertainment zien wij het juist als het beste. Of zoals André Hazes het zou zingen: “Met bloed, zweet en tranen.”

Dat vertaalt zich in drie rondes lang knokken, waarin geen van beide mannen gas terugneemt. Zelfs nadat de bel klinkt, willen ze elkaar nog opvreten. Na de eerste ronde moeten ze dan ook uit elkaar gehaald worden. Met veel geduw en getrek gaat de partij daarna verder, maar de hele zaal juicht dit stukje emotie luidkeels toe. Uiteindelijk weet Tavares, uitkomend voor Mike’s Gym, in de overige twee rondes terug te komen van zijn knockdown en mag hij als winnaar in de touwen klimmen. De partij blijkt later een voorbode voor de rest van de avond, waarin de vechters van Mike Passenier GLORY 107 volledig domineren.

De stempel van Mike Passenier

In de opvolgende partijen is het recept steeds hetzelfde: ringwalk en opladen; de ring instappen en knokken; winnen en vieren of uithuilen en opnieuw beginnen. Alle vechters uit de gym van Passenier weten hun partij te winnen. In de zaal wordt hij na afloop van de partij tussen Cem Cáceres en Sebastian Lutaniuc vanuit het publiek toegeroepen: “Gefeliciteerd Mike, je kan het nog steeds.” Waarop de nuchtere en goedlachse Amsterdammer reageert: “Natuurlijk, wat had je dan gedacht?”

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Mike’s Gym (@mikesgymofficial)

‘Are you ready for GLORY!?’

Rond 22:30 is het tijd voor hét gevecht van de avond: Donovan Wisse tegen Chico Kwasi. Als de ringspreker het gevecht aankondigt luisteren alle aanwezige gents en ladies aandachtig mee. ”Are you ready for glory!?”, klinkt het uit luid uit de speakers. Voor de ringwalk van beide heren valt een stilte, maar die wordt snel verbroken als Chico ‘Luffy’ Kwasi het podium betreedt onder een nummer van z’n favoriete serie One Piece. Met een luide schreeuw en snelle aanloop springt hij als het ware de ring in en is hij klaar om de middengewichtkampioen, Donovan Wisse, te ontkronen. Zoals gewoonlijk komt deze onverschrokken vechter op met feestelijke tropische klanken. Op zijn gemak loopt hij héél héél rustig naar de ring. Voordat de partij officieel van start gaat schudden de twee elkaar nog éénmaal de handschoen en vertrekken ze elk richting hun eigen hoek.

Chico Kwasi schrijft geschiedenis tijdens GLORY in Ahoy

Als de eerste bel luidt is in het publiek de voorkeur voor Donovan Wisse voelbaar, maar dat slaat snel om. Kwasi weet namelijk niet alleen te verassen maar ook rondes naar zich toe te trekken. De voorwaarde om een kampioenstitel af te pakken is om overtuigend te winnen en na drie rondes is de vechter van Mike Passenier aardig op weg. De zaal merkt dit ook en met gejuich vanuit beide kampen maken de twee er een huzarenstukje kickboksen van. Als de kampioenschaprondes, ronde vier en vijf, aanbreken is het voor Donovan langzaam een partij aan het worden waar hij erop of eronder gaat. Onvrijwillig kiest hij voor dat laatste en ook in de laatste rondes weet Chico te domineren.

Als de bel luidt in de vijfde ronde is het een moeilijke beslissing voor de jury, maar een verdeeld juryoordeel gaat naar Kwasi die nu niet één, maar twee titels binnen de GLORY-ring heeft. Het publiek om ons heen gaat net als Chico Kwasi volledig uit zijn dak. Na Aleix Pereira en Robin van Roosmalen is het de derde vechter binnen de GLORY-ring die dit flikt.

@thegentculture • CHICO KWASI SCHRIJFT GESCHIEDENIS IN DE GLORY-RING EN KROONT ZICH TOT DOUBLE CHAMP 🏆 • Chico Kwasi weet na acht jaar heerschappij van Donovan Wisse in het middengewicht, zijn titel af te pakken. In vijf rondes oorlog, verslaat hij ‘The Dreamchaser’ op jurybeslissing met een overtuigende overwinning! 👑 —— #GLORY107 #ChicoKwasi #DonovanWisse #DoubleChamp #TheGentCulture ♬ origineel geluid – The Gent Culture

De bijbehorende beelden van deze reportage zijn te vinden op de Instagram van The Gent Culture. Het volledige storyverslag bekijk je via deze link!

Het bericht Exclusieve blik achter de schermen bij GLORY in Ahoy met TGC: van persconferentie tot kroning Chico Kwasi verscheen eerst op The Gent Culture.

In een druk westers bestaan waar alles sneller, perfecter en beter moet, is Jade Kops de belichaming van hoe dingen ook anders kunnen. Er is namelijk niet altijd meer; perfectie bestaat niet en sneller is niet altijd beter. De clichés mogen dan bekend zijn, ernaar leven is iets wat we gezamenlijk nog steeds moeilijk vinden. ”Leef naar je verlangens en maak er een feestje van”, zegt ze in een video die BNNVARA na haar overlijden deelt. Een simpele boodschap, die verdrietig genoeg pas binnenkomt wanneer iemand die alles verliest deze uitspreekt.

De verhalen van Jade Kops en haar veerkrachtige houding met ongeneeslijke kanker kun je teruglezen op haar eigen website: www.mijnlevenmetkanker.eu

Eén wens: tijd voor Jade Kops

Als ik kijk naar de dingen die ik wil hebben, is dat vreemd genoeg altijd meer dan ik al heb. Hoewel ik niet ontevreden ben, zou een rode Ferrari 488 Pista en een megalomane villa aan de Lamrustlaan in Rotterdam mij niet misstaan. Waardering is een term die zelden in mijn woordenboek voorkomt en als iemand mij hierop wijst, wimpel ik dat af: ”Meer willen maakt je niet ondankbaar, toch?” Dat ik niet stilsta bij het alleen al mogen en kunnen hebben van deze verlangens, is mij de afgelopen week pijnlijk duidelijk geworden. Een 19-jarige meid die hypothetisch gezien nog meer dagen binnen de gemiddelde 30.000 heeft, moet afscheid nemen van alles wat haar lief is. Jade mag wel verlangens hebben, maar kan geen verlangens meer hebben.

@bnnvara Dag, lieve Jade 🤍💫 Vandaag kwam het verdrietige nieuws dat Jade Kops, die via Instagram openhartig vertelde over haar leven met kanker, is overleden. Ze is 19 jaar geworden. #jadekops #bnnvara ♬ origineel geluid – ≡ BNNVARA

Waar ik duizend wensen kan hebben, had Jade er uiteindelijk nog maar één: tijd. Jade wil namelijk geen nieuwe auto, een villa aan de rand van Rotterdam, designerkleding om te shinen tijdens een avondje stappen of een nóg betere baan. Jade wil tijd om te ervaren, tijd om verlangens te hebben, tijd om te feesten en tijd om simpelweg te zijn. Het verlangen dat ik nu heb is dan ook meer tijd voor Jade Kops.

30.000 dagen

De prachtige boodschap die Jade vertelt in de video van BNNVARA maakt mij verdrietig. Iemand die niet eens 30.000 dagen op deze aarde heeft mogen zijn, laat zien hoe het volgens haar eigenlijk moet zijn. Geluk zit ook gewoon in de kleine dingen, iets waar ik normaliter niet zo ontvankelijk voor ben. Mijn grotere verlangens verdwijnen dan ook niet binnen één dag, maar ze verschuiven wel. Jade vertelt jou en mij namelijk dat je zelf in de hand hebt hoeveel je geniet van wat je ziet, hoort en voelt. Ik zal dan ook meer zingen, minder egoïstisch streven naar een ‘geslaagde’ carrière, keuzes maken vanuit het hart en van de zuurstof die ik nog mag gebruiken met volle teugen genieten.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Jade Kops (@mijnlevenmetkanker_)

Door Jade blijft bij The Gent Culture, mijzelf en hopelijk ook bij jou één gedachte hangen. Dat is dat niets vanzelfsprekend is in de momenten die je nog over hebt: 30.000 dagen niet, 20.000 dagen niet, 10.000 dagen niet en zelfs 1 dag niet. Die les blijft staan en alles wat we denken te hebben is zeker tot het moment dat het daar niet meer is.

Leef naar je verlangens en maak er een feestje van

In de 7013 dagen die de wereld haar rijk is geweest, blijven er nog talloze dagen bijgeteld worden. Niet in tijd voor haar, maar in betekenis die zij heeft achtergelaten. De woorden, de openheid en de kracht waarmee ze haar verhaal heeft gedeeld, maken dat Jade Kops blijft bestaan in iets wat groter is dan 30.000 dagen alleen.

De verhalen van Jade Kops en haar strijd met kanker kun je teruglezen op haar eigen website: www.mijnlevenmetkanker.eu

Het bericht TGC-column #1: Jade Kops leert ons dat tijd de enige luxe is die je kunt hebben verscheen eerst op The Gent Culture.